Algemeen / Krimpgebieden

‘Waarom geen helikopter in plaats van een ambulance bij spoed?’

donderdag 25 april 2019 Leestijd: 2 min.

traumahelikopter in Reuver / ANP

Judith Meulendijks

Redacteur

donderdag 25 april 2019 Leestijd: 2 min.

‘Denk out of the box in krimpgebieden. We zouden, net als op de wadden, bij spoed een helikopter de lucht in moeten kunnen sturen om de patiënt op te halen nu de aanrijtijden steeds langer dreigen te worden,’ suggereert Jan van Loenen van Zorgbelang Drenthe.

Van Loenen komt op voor de belangen van alle patiënten in Drenthe en Zuidoost Groningen. Zelf woont hij in de krimpgemeente Westerwolde en is ook aangewezen op het enige ziekenhuis in de regio, in Stadskanaal, dat de spoedeisende hulp wil gaan sluiten.

‘Hoe houd je de zorg in een krimpgebied op peil?’ Dat vraagt hij zich al jaren af. ‘Misschien zijn we wel heel erg verwend geweest afgelopen decennia met ziekenhuizen op elke hoek van de regio. Ik begrijp dat we voor een dunbevolkt gebied niet een compleet ziekenhuis op de been kunnen houden maar hoe gaan we het dan wél doen? Maar daar weet nog niemand het antwoord op en dat vind ik zorgelijk. We moeten in de krimpgebieden niet tweederangs burgers gaan worden en minder zorg krijgen dan in de rest van Nederland.’

lees ook: Wethouder krimpgemeente: ‘Het moet niet uitmaken waar je woont, óveral moet goede zorg zijn’ zondag 21 april

De ene na de andere afdeling verdwijnt

Afgelopen tijd heeft de zorg in Zuidoost Groningen en delen van Drenthe te kampen gehad met krimp. Nog niet zo lang geleden zijn er al kinder- en verloskunde-afdelingen gesloten in Stadskanaal omdat er te weinig kinderartsen waren. Het lukte het ziekenhuis niet om de artsen aan te trekken. En dan nu ook nog eens het verdwijnen van de eerste hulp posten in Stadskanaal en Hoogeveen. ‘Het probleem is dat er heel slecht over gecommuniceerd wordt en dat zorgt voor veel argwaan en wantrouwen bij inwoners van de regio’s,’ zegt Van Loenen. ‘Twee jaar geleden werd ons nog beloofd dat er volwaardige ziekenhuizen zouden blijven bestaan, en kijk waar we nu staan. En elke keer zeggen de inwoners: ‘Zie je wel, de ene na de andere afdeling verdwijnt maar wat krijgen we ervoor terug?’

Experimenteren

‘Kijk, we hebben het natuurlijk over dure zorg en we betalen met z’n allen de premie en de belasting. Dat de kosten in de zorg in heel Nederland beheerst moeten worden is begrijpelijk. En volgens mij moeten we óók op een andere manier gaan kijken naar de zorg in de dunbevolkte gebieden. Maar wat ik mis, ook vanuit de politiek in Den Haag, is de investering in vernieuwing en innovatie van de zorg. Bijvoorbeeld: allerlei simpele controles kunnen al via de computer of via een app gebeuren, in plaats van voor een kleine handeling naar het ziekenhuis te rijden dat minstens drie kwartier verderop staat. Er zijn veel technische ontwikkelingen en mogelijkheden, maar zorg dan ook dat ze hier worden ingezet of dat ermee geëxperimenteerd gaat worden.’

‘Ben er niet gerust op’

‘Nu is het vinden van voldoende huisartsen hier al een groot probleem’, stelt Van Loenen. ‘We moeten voorkomen dat deze overbelast raken en nog meer taken op een hun schouders krijgen. Vergis je niet, als je hier in het weekend straks een arm breekt, waar kan je dan nog terecht? Zeker als je geen auto hebt is het überhaupt een hele toer om in een ziekenhuis te komen met het openbaar vervoer. En ’s nachts is het al helemaal onmogelijk. Het is door de combinatie van die factoren dat ik er niet gerust op ben dat het hier automatisch goed gaat komen. We zitten nu met alle partijen aan de ‘zorgtafel’ om te overleggen. Wat we te allen tijde moeten zien te voorkomen is dat er net als toen bij het verdwijnen van de kinderafdelingen gezegd wordt, ‘we sluiten de toko’, zonder dat er íets voor terug komt.’

Dit artikel is geschreven door:

Judith Meulendijks Redacteur

Judith Meulendijks bijt zich graag vast in onderwerpen. Zij maakt graag helder vertelde verhalen over falende overheidsprocessen, en dan vooral over de mensen die daarvan het slachtoffer zijn. Ze heeft een sterk rechtvaardigheidsgevoel en probeert met haar werk als journalist bij De Monitor de samenleving een beetje beter te maken. Tipgevers, zeker ook van buiten de Randstad, kunnen bij haar terecht voor een luisterend oor. Zij worden echter niet op hun blauwe ogen geloofd; boven alles moet een verhaal kloppen. Judith’s interesse is breed, maar ligt in hoge mate bij justitie, zorg, digitalisering en (medische) privacy.

Lees verder
@judith_monitor

Deel dit artikel

Meer artikelen in dit onderzoek

Meer weten?

De krimpgebieden aan de randen van Nederland hebben het moeilijk. De vergrijzing zet in rap tempo door, scholen lopen gevaar te moeten sluiten en de gezondheidszorg heeft moeite om op peil te blijven.
Alles over dit onderzoek