Voortslepend conflict over geluidsoverlast door aanleg snelweg

vrijdag 20 januari 2017 Leestijd: 4 min.

A4 Steenbergen_0 /

Anne de Blok

Verslaggever

anne.deblok@kro-ncrv.nl

vrijdag 20 januari 2017 Leestijd: 4 min.

Het verkeer dendert er al meer dan een jaar overheen, maar sommige omwonenden kunnen zich maar niet neerleggen bij de aanleg van het nieuwe stukje A4 door West-Brabant. Zij klagen over geluidsoverlast, maar Rijkswaterstaat zegt dat de weg aan alle eisen voldoet. Een voortslepend conflict, waar - als het aan omwonende Paul van Nieuwenhuyzen ligt - voorlopig nog geen eind aan komt: ‘Je voelt aan alles dat je wordt bedonderd.’

We zijn in Steenbergen waar een beer van een vent de kantine komt ingelopen. Paul van Nieuwenhuyzen is fors van omvang en heeft een kaalgeschoren hoofd; maar als hij bij ons aan tafel schuift, schiet hij vrijwel meteen vol. ‘Ik ben al zeven jaar bezig met deze rotzooi en ik ben eerlijk gezegd gewoon kapot.' Zijn werk, zijn huis, een stuk van zijn gezondheid; veel is hij in de strijd kwijtgeraakt. En nu wil hij nog maar een ding: alsnog zijn gelijk aantonen.

‘Ik ben al zeven jaar bezig met deze rotzooi en ik ben eerlijk gezegd gewoon kapot'

Voor ons op tafel rolt hij een zelfgemaakte wegenkaart uit. ‘Om dit stukje gaat het,’ vertelt Paul terwijl hij met zijn vinger een grote boog van asfalt aanwijst die rondom Steenbergen is aangelegd. Het is het nieuwe A4-tracé tussen Bergen op Zoom en Dinteloord dat Amsterdam met Antwerpen verbindt. Langs de boog heeft Paul op verschillende plaatsen kruisjes getekend. Hier zouden volgens hem geluidschermen staan. Zijn voormalige huis op de Stoofdijk is aangegeven met een grote rode pijl. Zonder kruisje. Hij kwam volgens de berekeningen van Rijkswaterstaat niet in aanmerking voor geluidsbeperkende middelen.

Bedonderd

En daar begint het conflict tussen hem en Rijkswaterstaat. ‘Begrijp me niet verkeerd,’ benadrukt Paul meerdere keren tijdens het gesprek. ‘Ik ben niet tégen de aanleg van die weg, maar ik heb grote bedenkingen hoe Rijkswaterstaat is omgegaan met het berekenen van de geluidcijfers. Je voelt aan alles aan dat je wordt bedonderd!’

Om dat te begrijpen moeten we terug naar 2010, het jaar dat alle omwonenden van de nog aan te leggen snelweg de gelegenheid krijgen om beroep aan te tekenen bij de Raad van State tegen het tracébesluit. Volgens dit besluit komt Paul niet in aanmerking voor geluidsbeperkende middelen. Paul is echter van mening dat de geluidcijfers verkeerd zijn berekend en hij daar wél voor in aanmerking komt. Paul gaat daarom in beroep, maar de Raad van State veegt alle bezwaren van tafel en daarmee krijgt de aannemer van de het nieuwe A4-gedeelte groen licht om te gaan asfalteren.

Eigenaardigheden

Maar het zit Paul niet lekker. Vooral omdat hij vier dagen vóór hij zijn beroep moest indienen pas de rekenmodellen van Rijkswaterstaat had gekregen. ‘Ik had simpelweg niet voldoende tijd om aan te tonen dat die cijfers niet klopten,’ vertelt Paul die door deze gang van zaken tevens zijn vermoeden bevestigt ziet dat er iets mis is met de berekeningen. Hij besluit daarom een akoestisch adviseur in te schakelen om het tracébesluit alsnog tegen het licht te houden. En die merkt inderdaad een aantal eigenaardigheden op...

‘Ik had simpelweg niet voldoende tijd om aan te tonen dat die cijfers niet klopten'

In de jaren die volgen vraagt Paul daarom regelmatig aandacht voor zijn verhaal. Hij zoekt regelmatig de lokale pers op, belt veelvuldig met gemeenteraadsleden met het verzoek om opnieuw naar het tracébesluit te kijken en ook ludieke acties schuwt hij niet. Als minister Schultz van Infrastructuur en Milieu in de zomer van 2015 naar Steenbergen komt om het nieuwe A4-gedeelte feestelijk te openen, wordt ze verwelkomd met een meterslange houten piemel in de tuin van de inwoners. De boodschap is duidelijk: ‘Steenbergenaren zijn de lul.’

Intussen begint dit dossier ook de gemeente Steenbergen hoofdpijn te bezorgen. Om de patstelling te doorbreken stelt het college van b&w daarom een ‘verkenner’ aan die gaat kijken of de kwestie via bemiddeling vlot te trekken is. Rijkswaterstaat laat weten bereid te zijn extra maatregelen te treffen, mits een onafhankelijk instantie aantoonbaar heeft gemaakt dat ze steken heeft laten vallen. En dus komt er vier jaar na de uitspraak van de Raad van State het langverwachte onderzoek. En inderdaad, Paul had volgens deze onderzoekers wel degelijk in aanmerking moeten komen voor geluidwerende middelen.

Stiller asfalt

‘Eindelijk, gerechtigheid!’ moet Paul hebben gedacht. Maar na jarenlang een strijd te hebben gevoerd om zijn gelijk te behalen, blijft de uitkomst toch erg onbevredigend voor hem. Want hoewel Rijkswaterstaat nu inderdaad toegeeft dat ze een fout hebben gemaakt, stellen ze dat extra geluidswerende middelen nog steeds niet nodig zijn. Intussen is er namelijk stiller asfalt aangelegd waardoor er alsnog geen sprake is van een overschrijding van de wettelijke toegestane geluidsnorm, aldus een akoestisch adviseur van Rijkswaterstaat. En daarmee is wat hen betreft de kous af.

Het maakt Paul furieus. ‘Vijf jaar heeft het mij gekost om mijn gelijk te behalen. Dat er dan zo wordt omgegaan met burgers die een snelweg in hun achtertuin krijgen, daar kan ik met mijn hoofd niet bij!’ Hij laat het er dan ook niet bij zitten. ‘Ik weet zeker dat hier vuil spel achter zit en dat ga ik aantonen ook.’ Een paar maanden terug heeft Paul daarom bij de politie aangifte gedaan van fraude en valsheid in geschrifte door Rijkswaterstaat.

Dat er zo wordt omgegaan met burgers die een snelweg in hun achtertuin krijgen, daar kan ik met mijn hoofd niet bij!'

Rijkswaterstaat laat in een uitgebreid telefoongesprek weten dat ze het jammer vinden hoe dit is gegaan. ‘Maar daar waar gewerkt wordt, worden fouten gemaakt,’ aldus de akoestisch adviseur van Rijkswaterstaat. Op de vraag of ze deze fout niet eerder hadden moeten opmerken, erkennen ze dat deze fout eigenlijk niet had mogen plaatsvinden. Maar: ‘Met het stille wegdek is er een maatregel gerealiseerd die het effect van de fout heeft weggenomen. De gevolgen van de geconstateerde fout zijn hierdoor weggenomen voordat deze zich hebben kunnen voordoen.'

Oproep

Paul heeft na lang trekken en duwen alsnog gelijk gekregen. De gevolgen van de fout mogen voor Paul dan niet zo groot zijn, het roept wel de vraag op hoe betrouwbaar die rekenmodellen zijn en hoe je als burger kan toesten of een dergelijke instantie ze ook juist uitvoert. Paul: 'Ik heb er duizenden euro's tegenaan gegooid om mijn gelijk te behalen, maar welke burger doet dat? Je moet als burger maar vertrouwen dat instanties als Rijkswaterstaat gebruik maken van het juiste rekenmodel en deze ook op de juiste manier toetsen.'

Heb jij een soortgelijke ervaring als Paul, of wil je iets anders kwijt over het meten of berekenen van geluidoverlast? E-mail ons dan via tip insturen.

Lees meer over

Algemeen Algemeen
Verkenning Research Opnames Uitzending

1293 tips

ontvangen

Ervaringsdeskundigen

gezocht

Dit artikel is geschreven door:

Anne de Blok

Deel dit artikel

Meer artikelen in dit onderzoek

Toon meer

Meer weten?

We krijgen dagelijks veel tips binnen over uiteenlopende onderwerpen. En lang niet altijd over de onderwerpen die we momenteel onderzoeken. Ook deze tips willen we u niet onthouden. Want wellicht h...
Alles over dit onderzoek