'Volgens de politie kost ik hen een ton per jaar’

zaterdag 11 juni 2016 Leestijd: 3 min.

ANP-30709966-700x394 /

Anne de Blok

Verslaggever

anne.deblok@kro-ncrv.nl

zaterdag 11 juni 2016 Leestijd: 3 min.

Suzanne (29 jaar) is gediagnosticeerd met autisme en borderline en heeft naar eigen zeggen wel 1000 politieregistraties op haar naam staan. Regelmatig wordt ze op straat in verwarde toestand aangetroffen door de politie en weer naar huis gebracht. Suzanne: ‘Volgens de politie kost ik hen een ton per jaar.’

Voor ons dossier 'Verwarde mensen' ontmoeten we Suzanne in haar flatgebouw in een buitenwijk van Den Haag. Een goedlachse dame met vriendelijke ogen en een opgeschoren kapsel doet de deur open. Als we op de bank gaan zitten, waarschuwt ze alvast dat het waarschijnlijk een heel warrig verhaal gaat worden, maar het tegendeel is waar. In alle rust vertelt ze over haar ziektebeeld, de vele opnames die volgden en de talloze keren dat de politie haar weer thuis moest brengen. ‘Ik heb mijn bekkie gelukkig goed bij mij,’ grinnikt ze.

Suzanne is gediagnosticeerd met autisme en borderline en al tien jaar onder behandeling bij een GGZ-instelling. Omdat ze in principe geen gevaar is voor zichzelf of haar omgeving woont ze zelfstandig thuis. Maar regelmatig gaat het mis. Suzanne: ‘Er is een periode geweest dat ik elke week door de politie werd opgepakt. Ze vonden mij dan op de gekste plekken. Op de snelweg, in de zee bij Hoek van Holland, op de rand van een viaduct of op straat in mijn pyjama met mijn knuffel in de hand.’

'Er is een periode geweest dat ik elke week door de politie werd opgepakt'

Op die momenten ontstaat er als het ware kortsluiting in Suzanne's hoofd. Ze raakt dan in paniek en wil van de situatie wegvluchten. Soms is de spanning zo hoog dat ze in een psychose raakt. Veel van deze incidenten kan Suzanne zich vaak niet goed meer herinneren. 'Ik zit dan in een vage wereld met grote gaten in de tijd. Het echte contact met de wereld is er dan niet meer. Ik zie alles wel maar ik voel de nabijheid van de mensen niet. In die momenten begrijp ik soms zelf ook niet dat het slecht met mij gaat.’

Lappenpop

Een enkele keer lopen de situaties ook uit de hand. Suzanne: ‘Ik herinner mij nog dat ik psychotisch op een bankje in Wassenaar zat. Ik moest naar Noordwijk - althans dat dacht ik - want anders zou de wereld vergaan. En opeens stond er zes man politie om mij heen. Iemand had hen blijkbaar gebeld. Zij wilden mij meenemen, maar ik moest en zou naar Noordwijk gaan. Dus dat werd vechten. Uiteindelijk ben ik geboeid op een brancard gelegd en platgespoten. Als een lappenpop werd ik de GGZ-instelling ingedragen.’

'Als een lappenpop werd ik de GGZ-instelling ingedragen’

Een opname volgde, maar als ze na een aantal weken 'crisisvrij' wordt verklaard mag ze weer naar huis. Tot frustratie van de politie die haar regelmatig weer bij de GGZ-instelling moeten afleveren. 'De politie zou tegen mijn behandelaar hebben gezegd dat ik hen wel een ton per jaar kost en gevraagd hebben of ik niet wat langer opgenomen kan worden. Maar volgens mijn behandelaar is opname niet nodig. Ik zou dan te afhankelijk worden van de hulpverlening. Ik moet zelf leren omgaan met mijn gedrag.’

Politie bedankt

Inmiddels kennen vrijwel alle wijkagenten Suzanne wel bij naam. En ook bij politiebureau Beresteinlaan bij haar om de hoek is ze geen onbekende. Verrast was het bureau dan ook toen ze Suzanne laatst ’s nachts aan de deur troffen met een brief in haar hand en een mand vol koekjes. Suzanne: ‘Ik wilde ze bedanken voor alle hulp op de momenten dat ik van het pad was. Zij zorgen er in ieder geval voor dat ik weer veilig thuis kom of in hele ernstige gevallen weer opgenomen word.’

Het politiebureau postte de brief op Facebook en die werd onverwachts massaal gedeeld op het internet. Ruim 37.000 mensen gaven een 'like'. Suzanne: ‘Ik had nooit gedacht dat het zo ontzettend groot zou worden! Eigenlijk was de ervaring onbedoeld therapeutisch voor mij. Een afsluiting van een lange, moeilijke en heftige periode in mijn leven.’

'Zij zorgen er in ieder geval voor dat ik weer veilig thuis kom of in hele ernstige gevallen weer opgenomen word'

Inmiddels gaat het namelijk een stuk beter met Suzanne. Laatst was ze bijvoorbeeld alweer tien weken ‘crisisvrij’. Een hele overwinning voor haar. ‘Het zal vast nog een aantal keren gebeuren dat ik in crisis raak en wegvlucht, maar ik leer er steeds beter mee omgaan. Je moet vinden wat voor jou werkt en dat is een zoektocht. Niet alleen voor mij, maar ook voor de hulpverlening.'

Wij vervolgen ons onderzoek naar 'verwarde mensen'. Herken jij je in dit verhaal? Of werk je zelf als hulpverlener en wil je je ervaringen met ons delen? Laat het ons weten! E-mail naar tip insturen.

Lees meer over

Gezondheid en zorg Verwarde mensen
Verkenning Research Opnames Uitzending

590 tips

ontvangen

Ervaringsdeskundigen

gezocht

Dit artikel is geschreven door:

Anne de Blok

Deel dit artikel

Meer artikelen in dit onderzoek

Toon meer

Meer weten?

Sinds de bezuinigingen op de geestelijke gezondheidszorg neemt het aantal incidenten met verwarde mensen toe. Ruim 75.000 meldingen kwamen er in 2016 bij de politie binnen, een stijging van 14% ten...
Alles over dit onderzoek