Gezondheid en zorg / Verwarde mensen

Verward en gevaarlijk: 'Laatst werd er een bankstel van 3-hoog uit het raam gegooid'

woensdag 19 juli Leestijd: 2 min.

Teun krijgt mail 2 /

Anne de Blok

Verslaggever

woensdag 19 juli Leestijd: 2 min.

Welk onderwerp wil jij onderzocht hebben in De Monitor? Die vraag stelden we in onze laatste uitzending, waarin we de hoogtepunten van het afgelopen seizoen lieten zien. Bijna 900 mensen reageerden op die oproep, waarvan de helft van jullie (46 procent) aangaf meer te willen weten over de zorg rondom gevaarlijke psychiatrische patiënten. Opvallend waren de persoonlijke verhalen die sommigen van jullie gelijk meestuurden.

‘Mijn bovenbuurvrouw is door haar geestelijke ziekte verward en agressief. Contact opnemen met politie, GGZ en woningbouwvereniging heeft weinig zin. Men wacht tot er echt iets ergs gebeurt, omdat men dan pas kan ingrijpen.’

| Tipgever, naam bij de redactie bekend.

‘Laatst werd er bij ons op de galerij een bankstel van 3-hoog uit het raam gegooid door een psychiatrisch patient ‘die wel weer op zichzelf kon wonen’. Nou, blijkbaar niet dus.’

| Anoniem

Het zijn een paar citaten uit de tientallen e-mails die we van jullie hebben mogen ontvangen over dit onderwerp. Hoewel iedereen een andere ervaring met ons deelde, was er een gemene deler te vinden in jullie verhalen: jullie maken je allemaal zorgen of de zorg voor psychiatrische patiënten wel op orde is en wat het betekent voor de veiligheid in onze maatschappij als deze mensen verstoken blijven van goede zorg.

Hoe worden verwarde mensen met gevaarlijk gedrag begeleid?

Zo spraken we eerder al een tipgever die door zijn buurman opeens zonder reden werd aangevallen met een kapmes toen hij zijn fiets wegzette in de gezamenlijke voortuin. Hoewel hij de kapmes van zijn buurman nog net kon afweren met een pak toiletpapier, liep hij wel diepe snijwonden op in zijn hand en brak hij één van zijn vingers. De straf? 12 maanden gevangenisstraf, waarvan 9 maanden voorwaardelijk.

‘Wat heb ik aan deze rechtszaak en deze straf?,’ vraagt de tipgever zich hardop af als we hem opbellen. Omdat zijn buurman inmiddels weer op vrije voeten is, wil hij graag anoniem blijven uit angst dat hij weer het slachtoffer zal worden. De verwarde ex-buurman toonde namelijk weinig berouw over zijn daad lezen we in het rechtbankverslag en hoe hij nu wordt opgevangen door hulpinstanties weet de tipgever niet.

Het verhaal van onze tipgever roept veel vragen bij ons op. Hoe worden verwarde mensen met een forensische achtergrond eigenlijk begeleid na hun vrijlating? Krijgen zij de zorg die nodig is? En belangrijk: wordt de maatschappij voldoende beschermt tegen herhaling van dit soort gevaarlijke incidenten?

Ons onderzoek naar hoe de zorg rondom ‘verwarde mensen’ is geregeld gaat daarom verder. En daar kunnen we jouw hulp goed bij gebruiken! Heb jij ervaring met gevaarlijk verwarde personen als hulpverlener, familie of slachtoffer? Kun je ons iets vertellen over de hulp en zorg rondom deze vaak lastige groep personen? Laat het ons weten en mail ons op tip insturen!

Dit artikel is geschreven door:

Anne de Blok Verslaggever
Anne de Blok heeft een onbeheersbare drang om te zoeken naar datgene wat verborgen blijft. Dat bracht haar tijdens haar studie al aan tafel bij oud-minister Margreeth de Boer, waarmee ze uitgebreid sprak over het Schipholdossier en de 'echte' reden waarom ze niet door wilde voor een tweede termijn als minister van milieu. Hoewel dat verhaal veel nieuws maakte, koos ze daarna voor onderwerpen die wat actueler zijn. Momenteel werkt ze namelijk als jongste bediende voor De Monitor waar ze furore maakte met een drieluik over ‘Verwarde Mensen’. Inmiddels heeft Anne de stap gezet als verslaggever.
Lees verder
@annedeblok

Deel dit artikel

Meer artikelen in dit onderzoek

Meer weten?

Sinds de bezuinigingen op de geestelijke gezondheidszorg neemt het aantal incidenten met verwarde mensen toe. Ruim 75.000 meldingen kwamen er in 2016 bij de politie binnen, een stijging van 14% ten opzichte van vorig jaar. Wie zijn deze verwarde mensen, hoe worden ze begeleid en is de hulp die geboden wordt voldoende?

Alles over dit onderzoek