Gezondheid en zorg / Verwarde mensen

Uitzending over 'verwarde mensen' maakt veel los

maandag 12 september 2016 Leestijd: 3 min.

JPEG FOTO TEUN /

Anne de Blok

Verslaggever

maandag 12 september 2016 Leestijd: 3 min.

Onze uitzending is nog maar net begonnen, als we via Twitter door een kijker worden geattendeerd op het volgende nieuwsbericht:

Het raakt precies de kern van onze uitzending. Sinds de bezuinigingen op de geestelijke gezondheidszorg neemt het aantal incidenten met verwarde mensen toe. Ruim 65.000 meldingen kwamen er in 2015 bij de politie binnen, een stijging van 65% ten opzichte van vijf jaar geleden. Tot nu toe verschilt de behandeling van deze mensen niet van de aanpak van ‘gewone’ verdachten: ze worden vaak geboeid en door agenten afgevoerd in een politiebusje om vervolgens naar de dichtstbijzijnde arrestantencel te worden gereden. Daar kan het een aantal uren duren voordat een arts ter plaatse is om te beoordelen welke zorg iemand nodig heeft. Of ze worden zonder zorg weer naar huis gestuurd als de situatie weer is gekalmeerd.

De politie stopt met de opvang en vervoer van verwarde mensen

Daar moet volgens korpschef Aalbersberg verandering in komen. ‘Dit is een patiënt en daar moet een hulpverlener bij komen en niet de politie. Dat is niet humaan en bovendien hebben wij ook niet de juridisch basis om deze mensen op te pakken als ze geen strafrechtelijk feit hebben gepleegd.’ De politie stopt daarom vanaf 1 januari 2017 met de opvang en vervoer van personen met verward gedrag die geen strafbaar feit hebben gepleegd, zo meldde Aalbersberg in onze uitzending.

Begrijpelijk, vinden veel mensen als we de reacties doornemen op onze Facebook-pagina: ‘Het is voor de patiënten niet fijn, maar op deze manier leggen ze het probleem neer waar het hoort: bij de zorg!’ schrijft Lies Christians. Anderen vinden dat de politie de handen er wel erg makkelijk vanaf trekt: ‘De politie neemt haar eigen taakstelling wel erg beperkt op. Hoe zit het met het handhaven van openbare orde en veiligheid?’ schrijft Jan-Maarten Dogterom. Maar de vraag die voor iedereen nog onbeantwoord blijft is: wie gaat deze taak van de politie in 2017 overnemen?

Reden voor de SP om een debat aan te vragen met minister Schippers van Volksgezondheid, want ook Schippers weet nog niet wie dit moet gaan oplossen. ‘Tussen politie, ambulancezorg en ggz-aanbieders maar ook met andere partijen zullen goede afspraken moeten worden gemaakt zodat personen met verward gedrag in 2017 niet tussen wal en schip zullen vallen. De gemeente heeft hierbij de regie,’ liet Schippers ons weten in een schriftelijke reactie.

GGZ is er nog niet klaar voor

De GGZ-instellingen zijn er in ieder geval nog niet klaar voor, vertelt Sjef Czyzewski, bestuursvoorzitter van GGZ-instelling Antes in onze uitzending. ‘Als je deze taak moet overnemen, moet je 24 uur per dag en 7 dagen per week een team beschikbaar hebben. Dat team kan dan meteen uitrukken. Dat betekent dat we onze mensen in de frontlinie moeten kunnen sturen. Maar dat vraagt echt om een andere manier van organiseren, samenwerken en andere vorm van financieren.' Czyzewski is dan ook bang dat als dit niet op tijd wordt geregeld verwarde mensen tussen wal en schip komen te vallen. 'Dat kun je op je vingers natellen, dan vallen er slachtoffers.'

Ik ben zelf wijkagent én ik heb een manisch/psychotische zwager. Behalve in mijn dagelijks werk zie ik nu ook de andere kant van de schrijnende tekortkoming in opvang, afstemming en samenwerking tussen vele partijen.

anonieme wijkagent

En Czyzewski is niet de enige die hier voor vreest, merken wij in de reacties. Zo schrijft een wijkagent ons een bijzonder verhaal: ‘Ik ben zelf wijkagent én ik heb een manisch/psychotische zwager die al enige tijd de gemoederen flink bezig houdt binnen zijn en onze familie. Behalve in mijn dagelijks werk zie ik nu ook de andere kant van de schrijnende tekortkoming in opvang, afstemming en samenwerking tussen vele partijen. Zowel voor mijn zwager als verward persoon, maar ook voor de familie. Wat ik vooraf al had voorspeld (door mijn werkervaring) is dat het een lange weg van ergernis is gaan worden en (gedwongen) hulp nog uit blijft. Vooral als de verwarde persoon geen gevaar voor zichzelf of voor anderen is. Ondertussen lopen de emoties hoger en hoger op. Met de grote vraag van velen...waarom gebeurt er nu niks, waarom duurt het zo lang, straks gebeurt er wat ernstigs. We werden niet urgent gevonden, maar als het nog even duurt dan worden 'we' vanzelf urgent omdat het gaat escaleren.’

Deze week in onze tweede uitzending over ‘verwarde mensen’: wat het gevolg is als de regie ontbreekt en je als familie machteloos moet toekijken. Zondag 22:35 uur op NPO2. Voor tips schrijf je naar tip insturen.

Dit artikel is geschreven door:

Anne de Blok Verslaggever
Anne de Blok heeft een onbeheersbare drang om te zoeken naar datgene wat verborgen blijft. Dat bracht haar tijdens haar studie al aan tafel bij oud-minister Margreeth de Boer, waarmee ze uitgebreid sprak over het Schipholdossier en de échte reden waarom ze niet door wilde voor een tweede termijn als minister van milieu. Hoewel dat verhaal veel nieuws maakte, koos ze daarna voor onderwerpen die wat meer in de actualiteit liggen. Momenteel werkt ze namelijk als jongste bediende voor De Monitor waar ze furore maakte met een drieluik over ‘Verwarde Mensen’. Een heuse Tegel staat nu op haar schouw.
Lees verder
@annedeblok

Deel dit artikel

Meer artikelen in dit onderzoek

Meer weten?

Sinds de bezuinigingen op de geestelijke gezondheidszorg neemt het aantal incidenten met verwarde mensen toe. Ruim 75.000 meldingen kwamen er in 2016 bij de politie binnen, een stijging van 14% ten opzichte van vorig jaar. Wie zijn deze verwarde mensen, hoe worden ze begeleid en is de hulp die geboden wordt voldoende?
Alles over dit onderzoek