Tipgevers over de Bascule: ’Wep’ers worden nu ingezet als bezuinigingsmaatregel.’

zondag 20 december 2015 Leestijd: 3 min.

foto Bascule 2e update /

Marjolein Schut

Redacteur

marjolein.schut@kro-ncrv.nl

zondag 20 december 2015 Leestijd: 3 min.

De meeste tips die wij ontvangen in ons dossier Uitbuiting starters en stagiairs komen van oud-medewerkers met werkervaringsplekken (wep’ers) bij GGZ-instelling de Bascule. Zij biedt regelmatig werkervaringsplekken aan bij verschillende vestigingen in de regio Amsterdam.

Alleen anoniem

De Monitor interviewde eerder Sara den Hartog over haar ervaringen als wep’er bij de Bascule en sprak telefonisch met een oud-wep’er die anoniem haar verhaal vertelt.

Onze overige tipgevers over de Bascule meldden zich uit eigen beweging; of aangespoord door oud-collega’s. Ze werkten de afgelopen periode ook op een wep-plek of werken daar op dit moment nog steeds. Sommigen als wep’er, anderen hebben inmiddels een betaalde baan. Veel van hun verhalen komen overeen met de ervaringen van Sara en de oud-wep’er van de Bascule die wij eerder spraken.

De Monitor kreeg toestemming van een aantal tipgevers om anoniem hun uitspraken op te tekenen. Veel startende psychologen en orthopedagogen zijn bang voor de gevolgen als zij openlijk hun verhaal vertellen. Zij willen niet in de problemen komen met toekomstige sollicitaties. Sommigen van hen willen misschien later nog een keer op een betaalde functie bij de Bascule kunnen solliciteren.

Oud-wep’er Bascule: Ik ga geen geld toeleggen’

Een oud-wep’er vertelt: ‘Ik heb 1 jaar een wep-plek gehad bij de Bascule. Ik kreeg geen vergoeding, nog net reiskosten en ik mocht een cursus doen, die zij kunnen aftrekken. En wat boeken bestellen.’

Veel tipgevers hebben er moeite mee dat zij werk verrichten zonder betaling terwijl zij de Bascule geld opleveren door hun werkzaamheden. 'Ik werk nu bij de Bascule als sociotherapeut, zegt een afgestuurde psycholoog die voorheen een wep-plek had. Als zij terugblikt heeft ze vooral moeite met de onkostenvergoeding. ‘Het is een vorm van misbruik. Ik zou voor 3 dagen 141 euro reiskosten per maand krijgen, terwijl ik 240 euro kwijt was. Dat was bij lange na niet dekkend. Je draait productie voor hen en dan moet je geld gaan toeleggen op de reiskosten! Terwijl zij geld krijgen voor het werk dat jij verricht.’

‘Het gaat allemaal zo makkelijk bij De Bascule. Oh, er is veel werk…hup we gooien er een wep’er, een gratis kracht tegenaan! Ze hebben een map van 200 a 300 mensen en er is altijd wel iemand die wil. Er wordt zo makkelijk over gedacht.’

Grote verantwoordelijkheid en weinig begeleiding

’Ik was nog niet officieel afgestudeerd maar wel verantwoordelijk voor patiënten’, vervolgt een ander. 'Je doet de behandelingen alleen. Ik had geen functioneringsgesprekken, je kunt gewoon je gang gaan. Als junior moet je wel loon naar werken krijgen. Hoe kan je dat ethisch verantwoorden naar ouders van cliënten? Die krijgen een niet-afgestudeerde onbetaalde kracht. Als het een stage was geweest…prima! Maar dit was een stage in een professionele context. Beetje respectloos. Door niet te betalen is het maar een halve functie met niet veel zeggenschap.’

’Ik heb veel geleerd, maar er zat geen psycholoog bij die mij kon begeleiden en waar ik van kon leren’, vertelt een basispsycholoog. ’Er werden niet echt leerdoelen gesteld en er was geen goede begeleiding. Ik voelde me echt stagiair, omdat ik niet betaald werd. Je voelt dat je niet echt meedraait. Ik bleef een beetje onzeker, voelde me meer een hulpje dan een psycholoog.’

2 Jaar op een wep-plek

De interne code van de Bascule schrijft voor dat een wep-plek voor maximaal 1 jaar is en niet verlengd kan worden. Maar de praktijk blijkt anders. De Monitor spreekt een aantal mensen die een wep-plek hadden voor 2 jaar. Een tipgever: ‘Het waren er best veel, de wep’ers bij de Bascule. Het voelde een beetje als spek en bonen. Ik voelde wel bij de vaste medewerkers dat die dachten: daar heb je er weer een! Er zijn ook mensen die er 24 of 25 maanden onbetaald rondlopen.’

‘Het zou natuurlijk anders moeten. De voordelen van een wep-plek zijn minimaal. Maar mensen blijven dit doen, dus het houdt zichzelf in stand. Die ervaring heeft mij wel in het onderwijs gebracht, is de redenering. Daar werk ik nu op dit moment. Maar dat is op papier. Heel praktisch gezien denk ik niet dat die ervaring van mijn wep-plek meeweegt.’

Wep’er als bezuinigingsmaatregel

’Ik heb het redelijk voor elkaar’, vertelt een medewerker van de Bascule die een betaalde baan kreeg na een wep-plek. ’Maar veel wep’ers kunnen niet bij de Bascule blijven. De wachtlijsten waren in de zomer zo lang dat er een paar mensen mochten blijven. Ik ben dubbel over die wep-plekken. Er wordt wat van je verwacht terwijl je er niet voor betaald wordt. Ik dacht: dat ga ik nooit doen! Maar je kan niet anders. Wep’ers worden nu ingezet als bezuinigingsmaatregel.’

Heb je soortgelijke ervaringen bij de Bascule of een andere GGZ-instelling? Of met een werkgever in een andere branche? Laat het ons weten op tip insturen

Lees meer over

Werk en inkomen Uitbuiting starters en stagiairs
Verkenning Research Opnames Uitzending

290 tips

ontvangen

Ervaringsdeskundigen

gezocht

Dit artikel is geschreven door:

Marjolein Schut Redacteur

Scherpzinnig researcher, wars van een-dimensionale verhalen. Ervaren in actualiteiten (Nieuwsuur), talkshows (oa Pauw & Witteman) en buitenland-series. Startpunt zijn persoonlijke verhalen, om vervolgens uit te zoomen en daar een scherp analyserend, journalistiek verhaal van te maken. Open blik, vind het belangrijk om een verhaal van verschillende kanten te bekijken en te ontleden. Elk onderwerp – ook ver weg van de Randstad - heeft voor mij potentie.

Lees verder
@schut_marjolein

Deel dit artikel

Meer artikelen in dit onderzoek

Toon meer

Meer weten?

Voor veel pas afgestudeerden liggen de banen niet voor het opscheppen en kunnen werkgevers kiezen uit een overvloed aan werkgrage sollicitanten. Wat voor gevolgen heeft dit voor afgestudeerden? En ...
Alles over dit onderzoek