Algemeen / Huurdersproblemen

'Op een camping wonen is niet sexy'

woensdag 31 januari 2018 Leestijd: 4 min.

Een zelfvoorzienend 'tiny house' / Dreamstime

Stephanie Sint Nicolaas

Redacteur

woensdag 31 januari 2018 Leestijd: 4 min.

Minder huis, méér leven. De tiny house movement lijkt met de dag meer aanhangers te krijgen. Het idee: zelfvoorzienende woningen in een natuurlijke omgeving, waar je op een klein woonoppervlak woont en dus meer geld overhoudt om van te leven. Gemeentes omarmen de ‘tiny houses’ als nieuwe woonvorm, terwijl campingbewoners steeds vaker met handhaving te maken krijgen. Hoe kan dat?

‘Wendy en Timothy gaan klein.’ We stuiten op de website van Wendy van Leeuwen en Timothy Meaker. Sinds november vorig jaar wonen zij samen op een woonoppervlakte van 21 vierkante meter. In Noordwijk - de gemeente waar verschillende tipgevers geen betaalbare huurwoning kunnen vinden - betrokken zij hun zelfgebouwde ‘tiny house’. Sleutelwoorden: ‘ontspullen’ en zelfvoorzienend zijn, lezen we op hun site. ‘Care less about what you own, care more about how you live.’ We besluiten Wendy te bellen. Heeft hun beslissing om klein te gaan wonen te maken met het gebrek aan huurwoningen in de regio Noordwijk?

Lifestylekeuze
Niet direct, vertelt Wendy. In de eerste plaats is de keuze voor een tiny house een lifestyle-keuze. ‘Het was onze droom om een klein, zelfvoorzienend en verplaatsbaar huis te bouwen. Dat zijn we toen gewoon maar zelf gaan doen. We hebben toestemming gekregen om op een veldje van de Noordwijkse Woningstichting te staan. Als het project 'Verplaatsbare Woningen' binnenkort start, komen er nog vijf andere tiny houses bij en wordt het echt een ‘community’, waarin we ook samen voorzieningen kunnen gaan delen.’

Het idee om een tiny house te gaan bouwen ontstond bij Wendy en Timothy toen ze een tijdje bij familie woonden. ‘Vanwege een verbroken relatie moest Timothy zijn eengezinswoning midden in de crisis verkopen. Hij bleef met een schuld zitten die hij snel wilde wegwerken. Hij heeft toen een tijdje bij familie gewoond, en daar kwamen we er eigenlijk achter dat we het helemaal geen probleem vonden om op een kleine woonoppervlakte te wonen. Dat blijkt nu ook wel: we redden ons prima op 21 vierkante meter. Dat je daarnaast ook de vrijheid hebt om je baan op te zeggen als je het niet meer naar je zin hebt, of een mooie reis te maken, voelt prettig voor ons.’

De ‘tiny-house gedachte’
Wendy weet dat het in de regio Noordwijk moeilijk is om een betaalbare huurwoning te vinden. Ook het verhaal van onze tipgever Jenny, die in een vakantiehuis woont omdat ze geen huurwoning kan vinden, is bij haar bekend. Wendy vertelt dat ze ‘enorm veel aanvragen’ krijgt van Noordwijkers die geen woning kunnen vinden of tegen hele hoge woonlasten aanlopen. ‘Klein wonen lijkt dan een goede oplossing. Waar mensen zich op verkijken, is dat je wel eigen geld moet hebben om een tiny house te bouwen. Een hypotheek krijgen is nog niet mogelijk, dus je moet wel spaargeld hebben. Dat is gewoon niet voor iedereen haalbaar. Zeker niet voor de categorie mensen die nu eigenlijk al te duur woont. Daarnaast wil ik wel écht blijven vasthouden aan de ‘tiny house-gedachte’. Een tiny house is niet alleen betaalbaar, maar vooral ook duurzaam, verplaatsbaar en esthetisch mooi, zonder opsmuk. Een stacaravan komt er bij ons project niet in.’

Omarmen versus handhaven
De slotopmerking van Wendy sluit aan op iets dat ons in ons onderzoek naar Huurdersproblemen vaker is opgevallen. Waar gemeentes graag mogen flirten met zelfvoorzienend en klein wonen, moeten permanente bewoners van vakantiehuizen juist meer en meer vrezen voor handhaving. In Brabant spraken we met verschillende campingbewoners die hebben gehoord dat ze op last van een dwangsom hun woning moeten verlaten. Zoals Charlie, die al jaren op een Brabants vakantiepark woont omdat hij geen betaalbare huurwoning kon vinden. De gemeente gaat op zijn vakantiepark handhaven op permanente bewoning. Daarom moet Charlie binnenkort vertrekken. Ook op andere Brabantse vakantieparken en campings is die tendens zichtbaar. Het achterliggende idee: door permanente bewoning wel toe te staan treedt er verpaupering op. En het is hoog tijd dat de overheid stevig ingrijpt om dat te voorkomen.

Minitopia
Maar in datzelfde Brabant worden microwoningen juist gezien als een mooie oplossing voor de krapte op de huizenmarkt. In Den Bosch bijvoorbeeld wordt er in ‘Minitopia’, een testgebied dat is vrijgemaakt voor nieuwe vormen van woningbouw, volop geëxperimenteerd met tiny houses. Als we de Woonagenda 2017-2018 van de gemeente Den Bosch erop naslaan, zien we dat er zelfs een specifieke passage aan tiny houses wordt gewijd. Microwoningen worden als een geschikte ‘nieuwe woonvorm’ voor met name kleine huishoudens gezien. Want tiny houses zijn klein en betaalbaar, en kunnen daardoor een alternatief zijn voor mensen die op de reguliere woningmarkt geen plek kunnen vinden. Net als vakantiewoningen. Maar hoe kan het dan dat over wonen op campings en vakantieparken een stuk mínder positief wordt gedacht?

Geen sexy groep
Klaas Burger, die voor zijn project ‘Camping Kafka’ verschillende Brabantse campings bezocht en op een van die campings een tijdje woonde, heeft daar wel een antwoord op. Terwijl hij ons rondleidt op een van de campings waar hij onderzoek deed, vertelt hij waarom hij denkt dat een tiny house als een woonidylle wordt gepresenteerd - terwijl vakantieparkbewoners veelal worden gezien als een lastige groep:

‘De groep mensen die op vakantieparken woont is niet een ‘sexy’ groep. Die slimme, creatieve beroepen heeft en een stacaravan een tiny house noemt of een deelwoning. En die een camping een ‘deeldorp’ noemt. Je vindt op vakantieparken mensen die daar vanuit een acute woonvraag terecht zijn gekomen. Maar als je er wat dieper over nadenkt, is er uiteindelijk niet zoveel verschil tussen een tiny house en een stacaravan. Allebei hebben ze een klein woonoppervlakte en voldoen ze niet aan het bouwbesluit.’

Constructief overleg met campingbewoners
Burger pleit er niet voor om de tiny houses in de ban te doen, integendeel. ‘Experimenteer ermee. Zoek de ruimte op waardoor je mensen die naar een woning zoeken, op een goede manier kunt helpen om hun woonvraag te beantwoorden.’ Maar hij zou wél graag willen dat gemeenten net zo constructief meedenken met de mensen die vanuit woningnood op een camping of vakantiepark terecht komen. ‘Overheid: erken dat deze mensen er zijn op campings. En ga met ze in gesprek over een stappenplan en een alternatief. Werk daarin met hen samen en benoem ze niet alleen maar als probleem.’

Blijf op de hoogte
Voor ons onderzoek Huurdersproblemen spreken we tientallen tipgevers die geen betaalbare huurwoning kunnen vinden en daardoor bijvoorbeeld op een vakantiepark terecht komen. Benieuwd naar hoe ons onderzoek verloopt? Abonneer je en ik houd je op de hoogte!

Dit artikel is geschreven door:

Stephanie Sint Nicolaas Redacteur

Stephanie Sint Nicolaas voltooide na een bachelorstudie geschiedenis een master Journalistiek en Nieuwe Media. Ze werkte voor zowel radio (Radio 1) als voor verschillende journalistieke televisieprogramma's (Knevel en van den Brink, Rondom 10, Debat op 2, Altijd Wat). In haar vrije tijd fotografeert ze graag en net als in haar redactiewerk is het doel om bijzondere verhalen van mensen in beeld te brengen. Voor De Monitor deed ze research, en filmt en monteert ze nu video's voor social media.

Lees verder
@stephsint

Deel dit artikel

Meer artikelen in dit onderzoek

Meer weten?

Steeds meer mensen hebben moeite met het vinden van een betaalbare huurwoning. 

Alles over dit onderzoek