Algemeen / Huurdersproblemen

‘Nog drie jaar zo moeten wonen, dat idee grijpt me naar de keel’

dinsdag 16 januari 2018 Leestijd: 3 min.

Spoedzoekers op de woningmarkt komen niet zelden in een vakantiehuisje of op een camping terecht. / ANP Foto

Stephanie Sint Nicolaas

Redacteur

dinsdag 16 januari 2018 Leestijd: 3 min.

‘Na mijn scheiding heb ik, net als Jenny, geen passende woonruimte kunnen vinden. Daarom woon ik nu in een zomerhuisje met een slaapkamer voor mij en mijn twee kinderen.’ Uit de vele reacties die we krijgen op ons onderzoek naar Huurdersproblemen valt het bericht van Petra ons op. Net als Jenny loopt ze na een scheiding tegen een woonprobleem aan. En ze woont in dezelfde regio als Jenny: in Noordwijk.

Petra vertelt ons dat haar scheiding inmiddels al een tijdje achter haar ligt. ‘In september 2014 zijn de vader van mijn kinderen en ik uit elkaar gegaan. Noodgedwongen heb ik nog 13 maanden bij hem in huis gewoond. Veel spanning in huis, en dat liep steeds hoger op.’

Petra schijft zich in voor een sociale huurwoning en neemt contact op met de lokale woningcorporatie. Volgens haar geeft de corporatie meteen aan niks te kunnen betekenen. Een scheiding is een privéaangelegenheid en geen zaak voor de corporatie. ‘Er moesten eerst problemen ontstaan, dan zouden ze misschien iets kunnen doen. Niets preventiefs.’

Zomerhuisje

Dan dient zich een kans aan. Petra kan voor drie maanden in een zomerhuisje, waar ze - voor de zomergasten arriveren - snel weer uit moet. Daarna volgt er een ander vakantiehuisje. ‘De ramen waren afgeplakt. Somber of stralend weer, ik had altijd het licht aan.’ Na ruim een jaar kan Petra weer terecht in het vakantiehuisje waar ze de eerste drie maanden woonde - en nu nog steeds woont. Vergeleken met het andere vakantiehuisje is het ‘een verademing’: een is daglicht, een wasmachine en het is wat ruimer. Als tijdelijke oplossing is dit vakantiehuisje voor Petra een prima woonoptie. ‘Al hebben we maar één slaapkamer waar we met z’n drieën slapen. Maar ik vind dat ik oprecht geluk gehad dat ik een dak boven mijn hoofd heb. Ik hoef hier niet op korte termijn weg en ik kan er huursubsidie op aanvragen. Daardoor is het huisje voor mij te betalen en voel ik niet de onrust die bij Jenny wel een rol speelt.’

Het benauwt Petra vooral dat er waarschijnlijk niet snel verandering zal komen in de situatie. Ze staat nu drieënhalf jaar ingeschreven voor een sociale huurwoning. 'En ik zal zoals het er nu voor staat, nog minstens zo lang moeten wachten voordat ik kans maak op een huurwoning. Nog drieënhalf jaar in dit kleine huisje, dat grijpt me wel bij de keel. Als mijn kinderen er zijn is het behelpen. Zeker in de wintermaanden voel je je echt opgehokt in zo’n kleine ruimte. Ik weet het: ik heb een dak boven mijn hoofd en mijn kinderen zijn gezond. Maar het knaagt wel. Ik maak me veel zorgen over de toekomst. Zullen mijn kinderen straks, als ze gaan puberen, nog steeds naar mij toe willen komen als ze geen enkele privacy en ruimte voor zichzelf hebben?’

Sociale huurwoningen Noordwijk

De situatie waarin Petra zit, heeft alles te maken met het aantal sociale huurwoningen in de regio waar ze woont. Het Noordwijkse CDA-raadslid Lenie Zoetendaal, die dit thema in haar gemeente nauwlettend volgt, vertelde ons dat het percentage sociale huurwoningen in Noordwijk momenteel 19 procent van het totaalaanbod aan woningen bedraagt. Zoetendaal geeft aan dat recente woningmarktanalyses hebben aangetoond dat er in Noordwijk tot 2030 behoefte is aan toevoeging van 1000 sociale huurwoningen aan dat woningaanbod. ‘Maar er is besloten tot de bouw van maar 600 woningen. En dan kun je op je vingers natellen dat de wachttijd voor een sociale huurwoning ik elk geval níet af zal nemen.’

We zijn benieuwd wat de gemeente Noordwijk hiervan vindt en nemen contact op om de verhalen van Jenny en Petra voor te leggen.

Verschillen tussen gemeenten

We besluiten om met ons verhaal niet alleen in Noordwijk te blijven met ons verhaal, maar ook eens over de gemeentegrenzen heen te kijken. En zo komen we erachter dat in de gemeente Haarlemmermeer onlangs woningen zijn opgeleverd waar huurders met minderjarige kinderen, die na een scheiding met spoed een woning zoeken, terecht kunnen. Dat houdt dus ook in dat het nogal uitmaakt in welke gemeente je woont als je een spoedzoeker bent. Waar Jenny en Petra in Noordwijk achteraan de wachtrij moeten sluiten voor een sociale huurwoning, zijn er nog geen twintig kilometer verderop blijkbaar wel mogelijkheden om aan een één te komen. Hoe zit dat?

We gaan verder met ons onderzoek naar Huurdersproblemen en verdiepen ons in dit nieuwe voorbeeld. Heb jij een tip voor ons die ons verder kan helpen met ons het onderzoek? Laat dat aan ons weten!

Dit artikel is geschreven door:

Stephanie Sint Nicolaas Redacteur

Stephanie Sint Nicolaas voltooide na een bachelorstudie geschiedenis een master Journalistiek en Nieuwe Media. Ze werkte voor zowel radio (Radio 1) als voor verschillende journalistieke televisieprogramma's (Knevel en van den Brink, Rondom 10, Debat op 2, Altijd Wat). In haar vrije tijd fotografeert ze graag en net als in haar redactiewerk is het doel om bijzondere verhalen van mensen in beeld te brengen. Voor De Monitor deed ze research, en filmt en monteert ze nu video's voor social media.

Lees verder
@stephsint

Deel dit artikel

Meer artikelen in dit onderzoek

Meer weten?

Steeds meer mensen hebben moeite met het vinden van een betaalbare huurwoning. 

Alles over dit onderzoek