‘Mijn woning zou label Z moeten krijgen. Van Zeer Tochtig’

dinsdag 01 maart 2016 Leestijd: 5 min.

plaatje flat /

Niels van Nimwegen

Verslaggever

niels.vannimwegen@kro-ncrv.nl

dinsdag 01 maart 2016 Leestijd: 5 min.

**We zijn inmiddels enkele dagen onderweg met ons nieuwe dossier huurdersproblemen. Op dit moment inventariseren we vooral tips van huurders over foutieve energielabels. De reden: inmiddels tellen deze labels mee in het zogenoemde Woning Waardering Stelsel, waarop de maximale huur is gebaseerd. Heeft je huis een te hoog label, dan loop je als nieuwe huurder kans meer te betalen dan voor deze woning nodig is, terwijl je energielasten niet dalen. En als huurder is het knap lastig om te bewijzen dat je woningbouwcorporatie mogelijk te veel rekent voor de huur. **

Dat woningen duurzamer moeten, ligt vast in het Energieakkoord. Niet alleen vanwege milieuoverwegingen. Een groeiend aantal Nederlanders heeft moeite om de energielasten te betalen. Meer dan 10% van het inkomen wordt besteed aan de energierekening. Het aantal huishoudens dat in deze situatie zit, groeide als gevolg van stijgende energieprijzen tussen 2006 en 2009 spectaculair, ruim 40%. De energielabels zijn de eerste stap op weg naar duurzamere, energiezuinige woningen. In een convenant met de overheid committeerde de huursector zich aan een verlaging van het totale gasverbruik van 20% in 2018. Corporaties hebben onderling afgesproken dat ze in 2020 op een gemiddeld energielabel B zitten.

Antilopesprongen

Maar hoe pakken ze dat aan? Verschillende huurders die ons benaderen zetten grote vraagtekens bij het energielabel dat op hun woning is geplakt. Zoals Eddy uit Alphen aan de Rijn. Volgens hem zou zelfs het label G (het laagst mogelijke label) nog te hoog zijn. Aldus Eddy: 'Ze zouden hier label Z op mogen plakken van zeer tochtig. Ik heb gaskachels en in de winter is het hier niet warm te stoken. Ik slaap in de woonkamer om het nog een beetje warm te krijgen.'

'Ze zouden er hier label Z op mogen plakken van zeer tochtig. Ik heb gaskachels en in de winter is het hier niet warm te stoken. Ik slaap in de woonkamer om het nog een beetje warm te krijgen.'

Ook bij Frans Kramme uit Maarssen viel dit jaar een nieuw energielabel in de bus. Een groene C. Opmerkelijk, want Kramme klaagt al sinds eind jaren negentig bij zijn verhuurder over de stookkosten in zijn jaren zeventig woning. ‘We zitten hier met een gevel op het noorden en ik heb nog foto’s van de bouw, waarop je ziet dat er geen spouwmuurisolatie is aangebracht. De WC hier zit direct op de buitenmuur. Ik heb er een elektrische kachel hangen naast de radiator, omdat het anders geen doen is om naar het toilet te gaan.’

Tijdens ons bezoek produceert Kramme keurig de lijstjes met daarin zijn energieverbruik. Bijgehouden sinds eind jaren negentig, toen naar eigen zeggen het gedonder met zijn verhuurder begon. Die wil weinig doen aan de verouderde huurwoningen en stuurt aan op verkoop. Kramme heeft een technische en een juridische achtergrond, wat hem goed uitkomt bij de vele procedures die hij heeft moeten voeren over achterstallig onderhoud. Zijn vrouw valt hem bij: ‘We hebben een paar jaar geleden rot in de kozijnen gehad. Dat is met lapwerk opgelost, als het waait staan de gordijnen bol, terwijl de ramen dicht zijn.’

Kramme maakt zich op voor weer een gang naar de kantonrechter. ‘Ik kom op basis van wat ik hier in huis aantref niet verder dan een label G. Toch beweert mijn verhuurder dat ik een groen label heb, omdat ik zogenaamd HR++ glas zou hebben. Heb je mijn voorruit gezien? Daar zit een enkele ruit in van 3 millimeter dik. Er is hier iemand gekomen meten die 5 minuten met antilopesprongen door het huis is gelopen en toen dit rapport heeft opgemaakt, waarin aantoonbaar fouten staan.’

Natte vinger label

Kramme wil in de procedure het effect van het label omdraaien. Hij heeft via Vereniging Eigen Huis het verbruik van een vergelijkbare woning opgezocht en hij wil het verschil met zijn eigen verbruik nu verhalen op zijn verhuurder. Volgens hoofdredacteur Stiebe Schootstra van uitgeverij EnergieMedia heeft Kramme daar geen ongelijk in. Hij volgt de uitwerking van het Energieakkoord kritisch en met name de uitrol van wat hij het ‘natte vinger label’ noemt.

‘Het label zou iets moeten zeggen over de energieprestatie van de woning, maar door het systeem dat Nederland heeft opgezet is het label totaal verwaterd. Vooral bij koopwoningen zie je dat de methode die Nederland heeft gekozen een enorme vervuiling van de database in de hand werkt, van woningen met een te laag of te hoog label. Daar is al het nodige over geschreven, maar over de verhuursector hoor je nog niet zoveel. Maar juist daar moet je vraagtekens zetten bij de kwaliteit van de energielabels, zeker als deze doorwerken in de hoogte van de huur. Bovendien, hoe moet je als huurder je eigen label controleren? Hoe weet je of de spouwmuur geïsoleerd is en waarmee? Of wat het effect op de labelklasse van je verwarming of ventilatiesysteem is? Bewoners zijn geen expert en dat is precies de reden waarom het label in de koopsector faalt. Maar voor huurders ligt het veel lastiger, want bij wie moeten zij aankloppen als ze denken dat het niet klopt? Het huidige energielabel is niet méér dan een indicatie van de energieprestatie en zegt niets over het feitelijke energieverbruik. Terwijl het wel een rol speelt bij de bepaling van de huurprijs en de energieprestatie vergoeding die de verhuurder mag vragen.’

Handvol mensen

Maar hoe vaak stellen huurders dit aan de kaak? Via de huurcommissie kunnen zij een hertelling van het aantal woonpunten aanvragen als ze het niet eens zijn met het label. Volgens een woordvoerder is dat tot nu toe in een handjevol zaken gebeurd. Ook wij spreken vooral huurders die nog worstelen met de vraag bij wie ze moeten aankloppen. Zoals Michel Post uit Utrecht. Sinds de renovatie van hun woningen vragen hij en zijn buren zich af of het label B op hun woning wel klopt. Ook zij merken in hun stookkosten namelijk nog weinig van de vernieuwde isolatie .

‘Vroeger kon je als huurder bij wijze van spreken met een centimeter in je hand, door het huis lopend en metend, de huur vaststellen. Nu is er in de bepaling van de huurprijs een ‘black box’ bijgekomen waar je als huurder niet bij kunt. Ik weet dat mijn huis net op de grens zit tussen label B en label C, maar toch nét in B valt. En het verschil in huurhoogte is juist tussen label B en C het grootst. Dus corporaties kunnen dit zeker als tool gebruiken om de huur te verhogen.’

Post merkt daar zelf niet zoveel van in zijn huur, maar zijn directe buren betalen als nieuwe huurders inmiddels ruim twee keer zoveel huur als hij. Hij zet vooral vraagtekens bij de onafhankelijkheid van degene die het label op de woningen heeft afgegeven: ‘Punt is dat onze corporatie zelf iemand in dienst heeft om het label vast te stellen. Het is mij onduidelijk of dat überhaupt wel mag, maar onze verhuurder zegt: Als wij een bedrijf inschakelen dat op afstand een oordeel geeft over het label, is er een grotere kans op onnauwkeurigheid dan dat wij zelf een oordeel geven.’ Volgens Stiebe Schootstra is dit een enorme rode vlag. ‘Dat kan echt niet. Zo'n EPA-adviseur moet onafhankelijk zijn. Anders krijg je een soort slager die zijn eigen vlees keurt.’

Oproep

We krijgen signalen dat het wel erg moeilijk is om als verhuurder een verkeerd geregistreerd energielabel aan te kaarten. Heb je dit zelf aan de hand gehad of werk je in de branche en ben je bekend met de problematiek? Tip ons op tip insturen

Lees meer over

Wonen en leefomgeving Woonproblemen
Verkenning Research Opnames Uitzending

Woonproblemen

Uitzending

Onze uitzending Wel werk, geen woning is maandagavond 11 mei om 22:15u op NPO2.

Deel jouw ervaring 143 andere artikelen in onderzoek
Uitzending is geweest op maandag 11 mei 2020 om 22:15  NPO2

1404 tips

ontvangen

Ervaringsdeskundigen

gezocht

Dit artikel is geschreven door:

Niels van Nimwegen

Deel dit artikel

Meer artikelen in dit onderzoek

Toon meer

Meer weten?

Leidt de hoge woningnood tot dakloosheid?
Alles over dit onderzoek