Gezondheid en zorg / Ouderenzorg

‘Mijn broer met Alzheimer valt kilo’s af maar krijgt geen hulp bij eten en drinken’

dinsdag 26 juni 2018 Leestijd: 2 min.

archieffoto / Dreamstime

Miranda Grit

Verslaggever

dinsdag 26 juni 2018 Leestijd: 2 min.

‘Ik schrijf jullie vanuit een gevoel van onmacht en verbijstering’, zo begint de mail die ik afgelopen week in de mailbox van De Monitor vind. ‘Mijn broer is 77 jaar en is een jaar geleden gediagnosticeerd met de ziekte van Alzheimer‘ zo gaat de mail verder. ‘Hij is alleenwonend, heeft geen kinderen en geen contact met zijn buren. Door de dementie vergeet mijn broer simpelweg te eten en te drinken en hier gaat het mis.’

De schijfster is Helinda Rijnbout, een zus die zich grote zorgen maakt. Bijna elke week zoekt ze haar broer op in Rotterdam, zelf woont ze in Utrecht. ‘Het eten wordt keurig bij mijn broer neergezet maar als ik kom staat in de middag zijn ontbijt er nóg, op de eerste hap na. Hij is inmiddels kilo’s afgevallen. Ook krijgt hij veel te weinig vocht binnen omdat hij dus ook vergeet te drinken. Hij heeft stimulans nodig, iemand die hem eraan herinnert. Nu heb ik verschillende malen aan de zorgmedewerkers gevraagd bij hem te blijven tot hij zijn maaltijden en drinken op heeft.  Maar, zeggen ze dan; “daar hebben we geen toestemming voor”. Ze zouden alleen mogen blijven als iemand de lepel niet meer naar zijn mond kan krijgen. Hoe is het in godsnaam mogelijk?’

Basale levensbehoefte

Steeds langer moeten ouderen thuis blijven wonen. Als mantelzorger maakt Rijnbout zich hier grote zorgen over. Ze probeert het voor haar broer zo goed mogelijk te regelen maar merkt dat het haar niet lukt. ‘Hoe schrijnend is dit? Mensen met dementie moeten langer thuis blijven wonen maar de zorg is dus met handen en voeten gebonden en kan zelfs niet in de meest basale levensbehoefte voorzien. Met alle gevolgen van dien.’

Uitdrogingsverschijnselen

Haar broer wil (nog niet) naar een verzorgingshuis. Helinda Rijnbout is uiteraard aan het kijken óf ze een zwaardere zorgindicatie kan krijgen voor haar broer, zodat er meer hulp is. Maar ondertussen lukt het haar niet om te zorgen dat er rond de maaltijd iemand bij hem is om hem te stimuleren te eten. ‘Hoe is het mogelijk dat in een beschaafd land mensen die niet meer in staat zijn voldoende te eten en te drinken, dus langzamerhand verhongeren, of dat we gewoonweg wachten tot ze, vanwege uitdrogingsverschijnselen, vanzelf op de eerste hulp belanden.’

 Maaltijdondersteuning

Het verhaal roept veel vragen bij me op: wáárom mag de thuiszorg bij haar broer geen hulp verlenen bij het eten, wat precies houdt ze tegen? En gebeurt dit vaker? Zijn er meer mantelzorgers die zich zorgen maken om de voedingstoestand van een zorgbehoevend familielid?  Of is het bij broer en zus Rijnbout een kwestie van tijd; wachten tot de zorgindicatie opgeschaald is waardoor maaltijdondersteuning wél geregeld kan worden?

 Zoektocht

 Ik begin met een eerste zoektocht langs websites, deskundigen en instanties. Het leert me direct één ding. Hulp bij eten, het lijkt zo’n basale taak voor een hulpverlener, maar er schuilt een gecompliceerde bureaucratische wereld achter waardoor het antwoord niet eenvoudig is. Drie wetten maar liefst schrijven voor wíe wannéér recht heeft op maaltijdondersteuning. In de praktijk blijkt dat kennelijk niet voor iedereen goed te werken.

 

 

 

 



Verkenning Research Opnames Uitzending

Ouderenzorg

Uitzending

Hoogbejaard en opgenomen in het ziekenhuis. Een operatie ligt vaak voor de hand. Maar is dat ook de beste optie? Vanavond om 21.25 uur zenden wij ons verhaal uit op NPO2. Laat je ons weten wat je ervan vindt?

Deel jouw ervaring 11 andere artikelen in onderzoek

80 tips

ontvangen

Gezondheid en zorg / Ouderenzorg

Help mee met dit onderzoek!

Meld je bij mij als je als mantelzorger ervaring hebt met tekort aan hulp rond de maaltijd. Of als je bijvoorbeeld een thuiszorgmedewerker of casemanager bent die worstelt met dit dilemma. Ik zou graag jouw verhaal horen, ook anoniem. Want ons onderzoek begint bij jou!
Deel jouw ervaring

Miranda Grit

Verslaggever

Deel jouw ervaring

Dit artikel is geschreven door:

Miranda Grit Verslaggever

Vanaf de eerste uitzending van De Monitor is Miranda Grit als verslaggever betrokken bij het maken van de journalistieke verhalen waarin tips van mensen centraal staan. ‘Door het directe contact met betrokken kijkers word ik op bijzondere onderzoeksideeën gebracht waarvan ik weet; dit leeft in de samenleving. Het is bijzonder om te zien hoe er gereageerd wordt via Facebook en Twitter op de reportages die ik publiceer. Soms word ik gecorrigeerd, andere keren gecomplimenteerd. Maar elke reactie beschouw ik als waardevol om zo samen onze maatschappij nog net een beetje mooier te maken.’

Lees verder
@mirandagrit

Deel dit artikel

Meer artikelen in dit onderzoek

Toon meer

Meer weten?

Door technologische ontwikkelingen kunnen we steeds ouder worden. Een prachtige verworvenheid. Maar wat doen we met ouderen die tegen wil en dank in leven worden gehouden? ‘Sterven is anno 20...
Alles over dit onderzoek