Oproep Zinloze zorg

Kankerpatiënte: “Ik wielren, ik loop hard. Ik denk niet dat ik al die onderzoeken nodig heb”

zaterdag 11 juli 2020 Leestijd: 2 min.

Willy: "Ik denk weleens: zijn al die onderzoeken nou echt nodig?" / De Monitor

Karen Geurtsen

Redacteur

karen.geurtsen@kro-ncrv.nl

zaterdag 11 juli 2020 Leestijd: 2 min.

Voor ons onderzoek naar Zinloze zorg komen we in contact met Willy. Ze heeft een neuro-endocriene tumor, waardoor ze chronisch ziek is. Maar ze voelt zich meestal goed. Wat ze lastig vindt, zijn alle onderzoeken die bij haar ziekte horen. “Ik denk vaak: is dat nou allemaal echt nodig?”

Het was in de zomer van 2012 dat de Winterswijkse Willy Fonhof zich niet goed voelde. Dan ging het weer een paar dagen beter, dan weer wat minder, maar opgeknapt was ze tegen de herfst nog steeds niet. Toen er ook nog erge buikpijn bij kwam, meldde Willy zich in het ziekenhuis voor een scan. Daaruit kwam dat ze een neuro-endocriene tumor had: een zeldzame vorm van chronische kanker met uitzaaiingen in de lever. 

Sindsdien krijgt Willy elke maand injecties. Die moeten zorgen dat haar klachten verminderen en dat de uitzaaiingen minder snel groeien. En eigenlijk gaat het wel goed met haar. Willy: “In het dagelijks leven ondervind ik niet veel hinder.”

“Er is geen behandeling, dus waarom al die onderzoeken?”
Waar Willy wel tegenaan loopt, zijn alle onderzoeken die ze moet ondergaan. “Ik ga één keer in de vier tot zes maanden naar de oncoloog. Ik heb maagonderzoeken gehad, een endoscopie, ct-scans, ga maar door.” Ze vertelt dat ze zelfs één keer per twee maanden naar de oncoloog zou mogen, en eens in het half jaar een ct-scan, maar dat ze zelf heeft gezegd dat ze dat niet nodig vindt. Willy: “Er is verder ook geen behandeling voor mijn ziekte, dus het heeft wat mij betreft niet zoveel zin. Als ik klachten krijg, kan ik snel terecht bij de oncoloog. Dat weet ik zeker.”

En zo zijn er nog meer voorbeelden van onderzoeken die van Willy wel wat minder mogen: “Ik ga om het jaar naar de cardioloog, omdat ik ook een kalkafzetting zou kunnen krijgen. Maar: ik wielren, ik loop hard en ik ben niet benauwd ofzo. Wat mij betreft hoeft dat helemaal niet.” Ze denkt dat het standaardzaken zijn die volgens het protocol gecontroleerd horen te worden bij deze ziekte. Maar Willy vraagt zich af: “Moet je niet veel persoonlijker kijken? Die mevrouw is heel fit, kan dat niet één keer in de drie jaar? Voor één patiënt scheelt dat misschien niet zoveel, maar voor duizenden wel.”

Als het mijn lichaam was, deed ik het wel’
Heeft ze ooit gezegd tegen een arts: ‘Ik doe het niet, ik volg je advies niet op’? Willy: “Dat vind ik lastig. Ik heb een goede verstandhouding met mijn oncoloog en die wil ik niet op het spel zetten.” Zo had ze eens een vlekje bij haar dikke darm op de ct-scan, vertelt ze. De arts wilde dat laten onderzoeken met een endoscopie, terwijl ze zelf zei: ​’Kunnen we dat niet nog even aankijken?’ Willy: “Als een arts dan zegt: ‘Als het mijn lichaam was, deed ik het wel’, dan is het moeilijk om eigenwijs te zijn. Het gevolg is wel dat ik nu dingen soms gewoon niet zeg, want dan moet ik weer zo’n duur onderzoek. Dat zorgt alleen maar voor een hoop ongerustheid.”

Oproep
Is Willy een hele nuchtere patiënt of heeft ze een punt en zijn veel onderzoeken onnodig? En hoe komt dat dan? Zijn protocollen heilig? Zijn artsen bang voor claims als ze iets missen? Weet je hier meer over? Laat het ons weten!

lees ook: Patiënt: ‘De arts wilde een operatie; ik wilde wachten. Hij was nogal dominant’ zondag 05 juli

Lees meer over

Gezondheid en zorg Zinloze zorg
Verkenning Research Opnames Uitzending

44 tips

ontvangen

Gezondheid en zorg / Zinloze zorg

Oproep

Is Willy een hele nuchtere patiënt of heeft ze een punt en zijn veel onderzoeken onnodig? En hoe komt dat dan? Zijn protocollen heilig? Zijn artsen bang voor claims als ze iets missen? Weet je hier meer over? Laat het ons weten!
Deel jouw ervaring

Anna Gimbrère

Presentator

Deel jouw ervaring

Dit artikel is geschreven door:

Karen Geurtsen Redacteur

Als vragen stellen je hobby is, dan is er geen betere baan dan onderzoeksjournalist. Daar kwam Karen Geurtsen achter toen ze na haar studies Europees Beleid en Journalistiek & Nieuwe Media stage liep bij weekblad HP/De Tijd. Voor de vraag hoe de PVV werkelijk in elkaar stak, ging zij undercover. Dat resulteerde in een hoop discussie, een boek en een nominatie voor de Mercurs (2010). Na een korte uitstap naar het bedrijfsleven zit ze sinds 2016 zit bij de KRO-NCRV. Karen: 'Het mooie aan De Monitor is dat je het publiek helemaal mee kunt nemen in je eigen zoektocht.’

Lees verder
@karen_geurtsen

Deel dit artikel

Meer artikelen in dit onderzoek

Toon meer

Meer weten?

Tijdens de coronacrisis zijn er een stuk minder mensen bij de huisarts geweest en behandeld in het ziekenhuis dan normaal. Dat geeft te denken: is al die zorg wel zo noodzakelijk?
Alles over dit onderzoek