Kinderen / Sportregime

Hoofd jeugdbeleid sport- en voetbalclub: ‘We stuiten op weerstand van ouders’

maandag 04 maart 2019 Leestijd: 4 min.

Voetballertjes van Hercules / Hercules

Saskia Adriaens

Verslaggever

maandag 04 maart 2019 Leestijd: 4 min.

Teamindeling en selectiebeleid, we vinden het allemaal de normaalste zaak van de wereld. Maar sportbonden en clubs voeren hier intern steeds meer discussie over en vragen zich af: Moeten kinderen al op jonge leeftijd gerangschikt worden op basis van vaardigheden? Staan kinderen niet teveel onder druk als ze op jonge leeftijd al drie keer in de week een verplichting hebben? We komen in contact met twee clubs die de prestatiedruk eraf willen halen. Maar, dat gaat niet zonder slag of stoot.

Zoals bij hockeyclub Rotterdam, de club met één van de grootste aantal jeugdleden van Nederland (1600 jeugdleden onder de 18 jaar). Op eigen initiatief hebben ze hun selectiebeleid aangepast en de trainingsintensiteit van de jongste jeugd verminderd. ‘We zetten deze kinderen puur op motivatie bij elkaar en niet op basis van techniek of tactiek, dus bij ons zitten alle kinderen van 7 jaar allemaal bij elkaar,’ zegt bestuurder Diederick Badon Ghijben. Hij is als bestuurslid verantwoordelijk voor de jeugdige spelers onder de 10 jaar. ‘We overwegen om voor komende seizoenen ook de kinderen van 8 jaar ook allemaal met elkaar te laten hockeyen.’

Weerstand ouders

De club voert het nieuwe jeugdbeleid geleidelijk in. Dat is nodig volgens Badon Ghijben, want ze zijn op veel weerstand van ouders gestuit. ‘De beperking van het aantal trainingsuren heeft in eerste instantie negatieve reacties teweeg gebracht. Wij spelen met onze eerste teams in de hoogste klassen en dus hebben we een imago als topsportclub. Dat wekt blijkbaar bepaalde verwachtingen bij ouders. Sterker nog, ik was op bezoek bij een club in de buurt en daar zag ik dat ouders van onze club aan de slag waren gegaan met een groepje uit een hockeyteam. Ze vonden dat de kinderen niet genoeg trainden bij ons. Wij hebben gezegd: ‘Als je extra wil trainen, dan doe je dat maar in de tuin met je kinderen.’

Er zijn meerdere redenen waarom hockeyclub Rotterdam ervan overtuigd is dat je jonge kinderen niet al moet gaan selecteren of al van jongs af aan veel moet laten trainen. Ze vinden dat ‘de druk’ eraf moet, en dat plezier weer voorop moet staan. ‘Wij vinden het belangrijker dat jonge kinderen met hun vriendjes in hetzelfde team kunnen blijven spelen. Nu is het vaak zo dat ze door selecties uit elkaar worden gehaald.’

Talent mislopen

‘Bovendien zie ik dat sommige jongens vanaf 12 of 13 jaar pas echt gaan groeien, de speelsheid vermindert, het dromerige gaat er vanaf en ze staan opeens ‘aan’. Dan is er dus juist een risico dat je een groot talent mist. Datzelfde geldt voor kinderen die ‘laat’ zijn geboren. Die lijken minder ten opzichte van hun leeftijdsgenoten maar in de leeftijd tussen 7 en 10 jaar maakt een half jaar leeftijdsverschil best veel uit. Dus ook hierdoor kun je juist talent mislopen.’

lees ook: In Noorwegen wordt tot 13 jaar niet geselecteerd op talent: ‘Er wordt gespeeld’ maandag 25 februari

Druk ouders

Maar er zijn meerdere redenen. De bestuurder is zelf trainer en vader en ziet dat sommige kinderen onder druk staan van hun ouders. ‘We zeggen vanaf het moment dat kinderen hier komen al tegen ouders dat ze zich niet mogen bemoeien met wat er op het veld gebeurt. Je mag het team aanmoedigen, maar niet je eigen kind. We proberen zo de afstand tussen ouder en kind te vergroten zodat de drammerigheid eraf gaat.’

Naast dat de club de prestatiedruk eraf wil halen, hebben ze ook de trainingsintensiteit teruggeschroefd. ‘We zagen namelijk jonge kinderen met hielspoorklachten, kapotte ruggen, pijnlijke enkelbanden. Daar willen we voorzichtig mee zijn. Dus we trainen met de 9-jarigen wel 2 keer in de week maar dan minder lang en gevarieerder, dus we gaan soms ook boksen of voetballen. Vorig jaar is er per saldo anderhalf trainingsuur afgegaan per maand. Het doel is om de angel eruit te halen. Motivatie en plezier staan bij ons voorop, presteren volgt vanzelf.’

‘Gelijke Kansen-project’

Ook bij de Utrechtse voetbalclub Hercules zijn ze bezig om geleidelijk aan de cultuur intern te veranderen. Want dat is wat het volgens de sportbestuurders is: ‘Een cultuur van presteren, die we normaal zijn gaan vinden’. Hercules is één van vier amateurclubs die meedoet aan een pilot van de KNVB: ‘Het Gelijke Kansen-project’. De bedoeling is dat kinderen uit lagere teams dezelfde kansen krijgen als kinderen uit de zogenoemde selectie-elftallen. Training door dezelfde trainers, op dezelfde velden en met dezelfde materialen. Vanaf volgend seizoen gaan ze een stap verder: 1 van de 2 trainingen zal er gemixt getraind worden.  

Redenen lijken op die van hockeyclub Rotterdam, vertelt hoofd jeugdopleiding Matthijs Blijham: ‘Pas na de groeispurt kun je echt bepalen wie talent heeft. Afhankelijk van wanneer je geboren bent, kun je een voorsprong hebben op andere kinderen omdat je de oudste bent van het team. En wij zien dat steeds meer kinderen stoppen met voetbal dus daarom moet plezier en niet prestatie voorop staan. Als dit gemixte trainen een succes blijkt te zijn dan zullen we het doorzetten naar de daaropvolgende jaren en dat over eventueel 5 jaar de gehele onderbouw (tot 12 jaar) 2 keer in de week gemixt zal trainen.’ Ook nieuw zal de vorm van de trainingen zijn. De club zal de trainingen gaan maken, uitwerken en laten geven door ouders. Tijdens de training lopen er 2 a 3 gediplomeerde trainers rond om de ouders te steunen. ‘We zullen zoveel mogelijk impliciete oefenvormen kiezen waarbij de kinderen ‘onbewust’ leren. Met andere woorden: ze zijn lekker plezier aan het maken door te voetballen en ondertussen leren ze er ook nog wat van.’

lees ook: Sportpedagoog: ‘Er is een flinke cultuurverandering nodig in de jeugdsport’ maandag 18 februari

Op mijn vraag waarom niet gewoon het selecteren tot 12 jaar wordt afgeschaft, legt Blijham uit: ‘De KNVB competities zijn zo ingedeeld op niveaus dat als vereniging zeer lastig is om niet op sterkte in te delen. Ik besef me wel dat de ontwikkeling van een voetballer ontzettend onvoorspelbaar is, dus we letten ook op motivatie van de spelertjes. Door deze ‘Gelijke Kansen’ principes hopen we dat de druk voor de kinderen om in het hoogste team te komen, zal gaan afnamen ondanks dat we dus wel nog op huidige sterkte indelen. ‘Wij vinden het belangrijk dat kinderen intrinsiek gemotiveerd zijn, en niet omdat ze bang zijn om fouten te maken voor de coach of vader.’   

Niet zonder slag of stoot

Ook bij Hercules gaat het nieuwe beleid niet zonder slag of stoot. ‘Het is toch een cultuurverandering en dat stuit op weerstand van sommige ouders van wie de kinderen in een eerste team zitten. Voorheen hadden ze een gediplomeerde trainer en nu zal een ouder voor de groep komen te staan. Daarnaast konden hun kinderen voorheen 2 keer in de week met hun eigen team trainen, dat wordt nu 1 keer in de week.’ 

Hercules belegt 3 sessies met ouders om hun nieuwe principes te verhelderen.  Ze hebben er al twee achter de rug met een groepje ouders die ze wilden betrekken bij het nieuwe beleid. De derde oudersessie vindt eind maart plaats en alle ouders worden voor uitgenodigd. ‘Daar zullen zeker ook de hele kritische ouders aanwezig zijn, dus ik verwacht nog wel wat discussies.’

Schrijf je hier in voor de nieuwsbrief

lees ook: ‘Als kinderen drie keer per week moeten knallen op het sportveld, lopen ze blessures op’ zondag 10 februari

 

Kinderen / Sportregime

Oproep: Ben jij een ouder en het niet eens met het beleid van de club?

Wat betekent het voor kinderen als ze op jonge leeftijd al geselecteerd worden op niveau? Wat zijn de gevolgen voor kinderen als ze teveel eenzijdig sporten? Voert plezier nog wel de boventoon of gaat het vooral om veel trainen en winnen? Het zijn vragen die momenteel volop spelen bij de sportbonden en de clubs. Maar toch blijkt uit de verhalen van Rotterdam en Hercules dat het lastig is om een cultuur te veranderen, vooral door weerstand van ouders. Herken jij dit of heb je een ervaringsverhaal wat hierbij past? We horen het graag, vul hier het tipformulier in.
Deel jouw ervaring

Saskia Adriaens

Verslaggever

Deel jouw ervaring

Dit artikel is geschreven door:

Saskia Adriaens Verslaggever

'Ogen openen en gedachten kantelen’, dat is de grootste drijfveer van Saskia Adriaens. De eerste jaren na haar studie journalistiek heeft zij als freelancer voor multiculturele televisie (MTNL) gewerkt en geschreven voor diverse media zoals kranten, Opzij en Oneworld. Tien jaar geleden alweer is zij begonnen bij de publieke omroep. Als verslaggever heeft ze reportages gemaakt in binnen- en buitenland, voor onder andere de actualiteitenrubriek Netwerk, Altijd Wat, Brandpunt Profiel, Kruispunt en sinds 2015 voor De Monitor. Vooral sociaal-maatschappelijke onderwerpen zoals de multiculturele samenleving, vluchtelingenproblematiek, vrouwenrechten, onderwijs en opvoeding hebben haar interesse. Maar zoals Einstein ook al zei: ‘Ik heb geen speciaal talent, ik ben vooral razend nieuwsgierig!’

Lees verder
@sadriaens

Deel dit artikel

Meer artikelen in dit onderzoek

Meer weten?

Nederland wil als sportland bij de top 10 van beste sportlanden in de wereld horen. Dan is het van groot belang om zoveel mogelijk kinderen enthousiast te maken voor sport. Maar hoe zorg je dat he...
Alles over dit onderzoek