Dilemma kinderdagverblijf: Melden mishandeling kind niet altijd de beste oplossing

woensdag 23 november 2016 Leestijd: 3 min.

Foto: ANP /

Josselin Gordijn

editor

@Josselin Gordijn

woensdag 23 november 2016 Leestijd: 3 min.

‘Mama is niet lief’, zei een peutertje keer op keer tegen de leidsters van Kinderdagverblijf Bommes uit Rotterdam. Wat moet je daarmee, als kinderdagverblijf? Uit onderzoek blijkt dat kinderen in de leeftijd van 0 tot 4 jaar het vaakst slachtoffer zijn van mishandeling. Kinderdagverblijven spelen dus een grote rol in de signalering daarvan. Maar dat blijkt een lastige kwestie. Er zijn nogal wat redenen voor kinderdagverblijven om vooral niet te melden, zo blijkt uit een gesprek met 2 peuterleidsters, die we spreken voor ons dossier Kindermishandeling.

De peuterleidsters benadrukken hoe moeilijk hun positie is als het gaat om het melden van kindermishandeling. ‘Na een melding halen ouders hun kind vaak bij ons weg, ze zitten immers niet aan ons vast. Wij zijn het zicht op de situatie kwijt en er verandert dus niks.’

Zo’n 304.000 kinderen gingen in 2015 in Nederland naar een kinderdagverblijf. Bommes in Rotterdam biedt vijf dagen in de week zorg voor baby’s, dreumesen en peuters. De vaste leidsters zien de kinderen veel: sommigen kinderen komen zelfs elke dag. ‘Je leert de kinderen echt kennen’, zegt eigenaresse Paula Verkroost. ‘Je kent hun gedrag, weet hoe ze reageren. Je ziet het dus ook als het niet goed gaat met een kind.’

Een aantal keer heeft Verkroost het vermoeden gehad dat er een kind dat onder hun hoede was, thuis werd mishandeld. ‘Een tijdje terug hadden we een meisje dat apart gedrag vertoonde’, vertelt Verkroost. ‘Ze gooide met speelgoed naar de leidsters, ze beet, ze sloeg. Dat is natuurlijk geen acceptabel gedrag. Omdat het niet ophield, zijn we een gesprek aangegaan met de ouders. Dat haalde niks uit; zij hadden al slechte ervaringen met jeugdzorg en wilden geen hulp aannemen. We hebben contact gezocht met het consultatiebureau en zij zagen de problemen ook. Door contact te houden en samen te overleggen hebben we de situatie een tijd lang goed in de gaten kunnen houden.

Toen dat op een bepaald punt niet genoeg bleek, hebben we het meldpunt Veilig Thuis gebeld voor advies. We kwamen van een koude kermis thuis. De medewerker aan de telefoon zag onze zorgen niet als een probleem. Terwijl wij het betreffende kind vijf dagen in de week zagen en ze wel degelijk problematisch gedrag vertoonde! Veilig Thuis was ons eindstation, de laatste bij wie je aanklopt als je het probleem niet met de instanties om je heen kunt oplossen. Het enige wat we nu nog konden doen was het kind doordeweeks het beste meegeven, haar duidelijk maken dat ze heel veel waard is en haar zo liefdevol mogelijk verzorgen. Maar de zorgen om haar thuissituatie blijven.’

Kind verdwijnt na gesprek met ouders

‘Je meldt natuurlijk niet zomaar’, zegt Petra van Loon, medewerkster van Bommes. ‘Je moet het echt heel zeker weten, dus voor je stappen onderneemt gaat er een hele tijd aan vooraf. We observeren, bespreken samen wat we zien, observeren nog een keer, praten met de ouders en als het niet verandert, dan pas gaan we denken aan melden.’

Wat volgens de dames van Bommes lastig is, is dat je de ouders van kinderen op de hoogte moet stellen van je plan om te melden. ‘Dat is vreselijk moeilijk’, zegt Verkroost. ‘De ouders schrikken enorm en zijn vaak boos. We hebben meerdere keren meegemaakt dat ouders hun kinderen na een melding onderbrengen bij een ander kinderdagverblijf. Dan zijn we het kind kwijt, want als kinderdagverblijf heb je niet de mogelijkheid na te trekken waar een kind heen gaat. Van de ene op de andere dag weten we dus niets meer. Niet waar het kind gebleven is, noch hoe het met het kind gaat. Dat is erg frustrerend.’

Moeilijke positie

Verkroost is voorstander van het anoniem melden van kindermishandeling. Op deze manier komt het contact met de ouders van het kind niet onder druk te staan en hoeven ze niet te vrezen voor zo’n plotseling vertrek van een kind. ‘Op scholen zal dit er anders aan toe gaan’, zegt ze. ‘Kinderdagverblijven blijven commerciële ondernemingen. Ouders kunnen kiezen waar ze hun kind onderbrengen en zitten er niet zo stevig aan vast als bij een school. Ik denk zeker dat er kinderdagverblijven zijn die niet melden uit angst om kinderen kwijt te raken en zo inkomsten mis te lopen. Het is een harde business.’ Of het niet melden wegens commerciële belangen een optie zou zijn voor Verkroost? ‘Nee. Kindermishandeling moet aangepakt worden. En hoe moeilijk dat in deze branche ook is, wij staan voor onze kinderen.’

Oproep

Werk jij op een kinderdagverblijf en heb je ervaring met het melden van kindermishandeling? Wij horen je verhaal graag. Mail naar tip insturen of gebruik het [TIP_FORMULIER_LINK].

Lees meer over

Gezondheid en zorg Kindermishandeling
Verkenning Research Opnames Uitzending

458 tips

ontvangen

Ervaringsdeskundigen

gezocht

Dit artikel is geschreven door:

Josselin Gordijn

Deel dit artikel

Meer artikelen in dit onderzoek

Toon meer

Meer weten?

Zo’n 120.000 kinderen in Nederland zijn het slachtoffer van kindermishandeling. Dat zijn ongeveer 533 basisscholen vol. Het oordeel van inspecteurs is iedere keer bedroevend: ‘We hebben...
Alles over dit onderzoek