Deborah stopt met werk in psychiatrie na zoveelste incident met agressie

maandag 09 april 2018 Leestijd: 3 min.

Separeercel / ANP foto

Marjolein Schut

Redacteur

marjolein.schut@kro-ncrv.nl

maandag 09 april 2018 Leestijd: 3 min.

Acht jaar werkt Deborah in de psychiatrie wanneer er tijdens haar dienst een man compleet door het lint gaat en haar met de dood bedreigt. Ook daarvoor krijgt zij regelmatig te maken met agressieve cliënten, maar na dít incident kan zij niet meer verder en besluit te stoppen met haar werk in de geestelijke gezondheidszorg (ggz). Deborah is niet de enige, blijkt uit de ruim honderd reacties van hulpverleners uit de ggz die de afgelopen weken hun ervaringen met ons deelden voor het onderzoek Agressie in de zorg. Zij schrijft ons deze aangrijpende mail.

‘Telkens wanneer ik campagnes van de overheid tegen geweld tegen hulpverleners zie, weet ik dat dat niet op gaat voor hulpverleners in de ggz. Dat maakt mij boos, zijn wij dan geen mensen? Men lijkt van mening te zijn dat je ervoor kiest uitgescholden, bedreigd en mishandeld te worden door in de psychiatrie te gaan werken. Alsof het normaal is. Daarom doe ik mijn verhaal, omdat ik het níet normaal vind! En omdat wij steun verdienen van iemand die het voor ons opneemt en die zegt dat het inderdaad niet oké is dat we zo worden behandeld. 

Een aantal maanden geleden hadden we een cliënt in de separeercel en mijn collega's waren bij hem, toen ik ineens een hoop gebonk hoorde. Op de camera's zag ik hoe de man mijn collega's te lijf ging. Er werd alarm geslagen met een pieper en meerdere collega’s schoten te hulp. Als team hadden we al weken eerder aangegeven dat de situatie met deze cliënt onhoudbaar werd, omdat we de middelen en de mensen niet hadden om deze man te begeleiden, maar daar werd niet voldoende op gereageerd door de leidinggevenden. 

Er ontstond een gevecht met de toegesnelde collega’s waarbij één collega een superharde klap kreeg en ik zelf ook werd geraakt. Het lukte ook met meerdere collega’s niet om hem in bedwang te houden. De cliënt kreeg toen ineens een soort toeval. Volgens mij deed hij alsof, maar voor de zekerheid moesten we 112 bellen en werd hij met de ambulance naar de spoedeisende hulp van het ziekenhuis gebracht. In het ziekenhuis escaleerde het opnieuw, de cliënt werd zeer agressief en bedreigde mij met de dood.

Na de heftige dienst die ik al achter de rug had, had ik geen reserves meer om hier mee om te gaan en vroeg het ziekenhuispersoneel om de politie te bellen. Het liep zo uit de hand en ik was serieus bang, ook voor fysiek geweld. De politie kwam, maar erg behulpzaam waren ze niet. Ik legde uit dat het te gevaarlijk was de cliënt zelf terug te brengen naar de instelling en dat er een risico was op ontsnapping. Maar zij mochten ze de cliënt niet meenemen omdat hij onder de verantwoordelijkheid van de ggz-instelling viel.

Toen ik zei dat ik aangifte wilde doen van doodsbedreiging, lachte één van de agenten schamper en zei: ‘Wat wil je met een aangifte? Daar gaat toch niks uitkomen.’ Agressie hoort nou eenmaal bij mijn werk en anders moest ik maar een andere baan zoeken. Ik ben toen zonder verder overleg weggegaan en terug naar de instelling. Niet lang daarna werd de cliënt teruggebracht met een ambulance en werd opnieuw agressief. Ik heb uiteindelijk geen aangifte gedaan, uit angst niet serieus genomen te worden.

Na meerdere van dit soort incidenten, heb ik er inderdaad voor gekozen om een andere baan te zoeken zodat ik niet meer word geconfronteerd met dit soort agressie. En niet meer met het onbegrip en de cultuur binnen de ggz waarin men agressie allemaal maar normaal vindt, waar stoer en sterk zijn de norm is en weinig ruimte is voor kwetsbaarheid. Die cultuur zorgt er namelijk voor dat je ook niet goed wordt opgevangen na een dergelijk incident. We hebben de steun van de overheid hard nodig, want zonder dat sta je er als hulpverlener in de ggz eigenlijk vaak alleen voor.’

De naam van Deborah en de ggz-instelling waarvoor zij gewerkt heeft, zijn vanwege privacy-overwegingen geanonimiseerd. 

Wil je op de hoogte blijven van dit onderzoek? Meld je hier aan voor onze nieuwsbrief zodat ik je onze laatste bevindingen kan sturen.

Lees meer over

Gezondheid en zorg Agressie in de zorg
Verkenning Research Opnames Uitzending

Agressie in de zorg

Uitzending

De uitzending over agressie en geweld tegen hulpverleners in de psychiatrie is bijna af. Kijk dinsdag naar het resultaat!

Deel jouw ervaring 12 andere artikelen in onderzoek
Uitzending is geweest op dinsdag 24 april 2018 om 21:25  NPO2

247 tips

ontvangen

Ervaringsdeskundigen

gezocht

Gezondheid en zorg / Agressie in de zorg

Oproep

Wij zijn benieuwd wat instellingen doen om agressie door cliënten te voorkomen en/of in goede banen te leiden. Zijn er in jouw instelling speciale, opmerkelijke projecten of trainingen gericht op agressiebeheersing? Wij horen het graag.
Deel jouw ervaring

Anna Gimbrère

Presentator

Deel jouw ervaring

Dit artikel is geschreven door:

Marjolein Schut Redacteur

Scherpzinnig researcher, wars van een-dimensionale verhalen. Ervaren in actualiteiten (Nieuwsuur), talkshows (oa Pauw & Witteman) en buitenland-series. Startpunt zijn persoonlijke verhalen, om vervolgens uit te zoomen en daar een scherp analyserend, journalistiek verhaal van te maken. Open blik, vind het belangrijk om een verhaal van verschillende kanten te bekijken en te ontleden. Elk onderwerp – ook ver weg van de Randstad - heeft voor mij potentie.

Lees verder
@schut_marjolein

Deel dit artikel

Meer artikelen in dit onderzoek

Toon meer

Meer weten?

‘Het geweld tegen ons wordt steeds heftiger,’ mailt Marie-Louise ons. Zij werkt als verpleegkundige op een gesloten psychiatrische afdeling in het midden van het land. Net als zij ...
Alles over dit onderzoek