verhaal tipgevers Politie en psychiatrie

‘De politie stormde schreeuwend de trap op waarop mijn kind in paniek het raam uitsprong’

woensdag 21 augustus 2019 Leestijd: 3 min.

jongen in paniek / Dreamstime

Miranda Grit

Verslaggever

miranda.grit@kro-ncrv.nl

woensdag 21 augustus 2019 Leestijd: 3 min.

‘Mijn kind,15 jaar jong, kreeg een psychose. Ik belde het noodnummer omdat hij om hulp gilde en zijn spullen kapot maakte. De politie kwam en stormde schreeuwend met vier man de trap op, waarop mijn kind in paniek het raam uitsprong.’ Zo begint de mail van een moeder (die we niet bij naam mogen noemen vanwege de privacy van haar zoon) aan ons. 

Het is een groot dilemma voor hulpverleners: wie stuur je als eerste af op mensen die in acuut verwarde toestand verkeren? In veel gevallen is dat de politie en volgens deze moeder is dat fout. 

In de boeien geslagen 

Want na zijn sprong van de eerste verdieping gaat haar zoon ervandoor. ‘Toen hij verward de straat op rende, gingen de agenten achter hem aan en hebben hem in de boeien geslagen en meegenomen naar het arrestantencomplex, heel kwalijk. Hij is nu bijna 17 jaar en heeft PTSS (posttraumatische stress-stoornis, red.) opgelopen, mede door deze ervaring.’ Het enige dat ze wilde, was hulp voor haar zoon maar het pakte dus compleet anders uit.

‘GGZ hulpverleners: ga erop af’

Drie jaar geleden al heeft de politie in onze uitzending  ‘Verwarde Mensen’ aangegeven dit soort gevechten en ritten met verwarde personen niet meer te willen uitvoeren. De komst van de politie werkt vaak juist zelfs averechts. ‘Dit is niet goed voor de mensen met verward gedrag, maar ook niet voor de politie. Het is niet onze taak. Hier moet een GGZ-hulpverlener op af,’ zo sloeg de toenmalige korpschef van Amsterdam Pieter-Jaap Aalbersberg alarm. 

Dagelijkse praktijk is weerbarstig

Maar de dagelijkse praktijk blijft weerbarstig. Want hoe kan in de 112-meldkamer de situatie direct juist worden ingeschat? Komt agressie of grensoverschrijdend gedrag voort uit psychische nood, waar een ambulance op af kan, of moet er toch een politiemacht heen voor de veiligheid?

‘Zeven psychoses in tien jaar tijd.’

‘Ik heb in tien jaar tijd zeven psychoses gehad maar afgelopen winter ging het echt goed mis,’ schrijft een andere vrouw ons. Ook zij wil alleen anoniem haar verhaal doen omdat haar verhaal ook anderen raakt. Thuis raakte ze ernstig in de war, haar moeder was erbij en schakelde de hulpdiensten in. ‘Maar ik wilde ze niet binnen laten.’ Met een aangereikte reservesleutel kwam de toegesnelde politie uiteindelijk toch met meerdere mensen naar binnen. ‘Ik had toen al een agente in haar gezicht gespuugd. Deze was woedend en heeft mij, in mijn psychotische beleving, eenmaal in mijn huis, erg veel pijn gedaan.’ De agente hield haar in een pijnlijk beknellende greep tot ze uiteindelijk werd gesedeerd en werd afgevoerd met een ambulance.

Doodsbang voor de politie

‘Ik kan de politie nu niet meer zien als mijn grote vriend, ik zie gewelddadige uniformen, waarmee ik niets te maken wil hebben. Ik ben doodsbang voor ze. Tegelijkertijd kan ik ook goed begrijpen dat de politie doodsbang is voor psychotische mensen. Het is niet eerlijk om als geüniformeerde politieagent(e) op psychotische mensen afgestuurd te worden. Je krijgt veel te weinig tijd en hebt veel te weinig informatie om de situatie goed in te kunnen schatten en brengt daarmee jezelf, de psychoot en de omgeving in gevaar. Ik ben ook doodsbang dat ik ooit weer psychotisch word, omdat ik een volgende keer misschien vanwege de nu ingeplante angst, mij harder zal verzetten als de politie komt.'

Voorkomen van politieconfrontaties

We vragen ons af: wát is er afgelopen drie jaar gedaan om dit soort confrontaties te voorkomen? Hebben hulpverleners van de GGZ of ambulancediensten de zorg voor deze groep nu grotendeels overgenomen? En is de politie-inzet op dit soort meldingen drastisch gedaald?

Feitelijke onderbouwing

We hebben inmiddels een begin gemaakt met ons onderzoek. Maar één ding is direct duidelijk: het vinden van cijfers en feitelijke onderbouwing is heel erg lastig. Registratiesystemen van hulpverlenende instanties lijken niet op elkaar aan te sluiten en registreren allemaal weer wat anders. In elke regio zijn samenwerkingsverbanden opgezet maar het is een lappendeken aan pilots en projecten. Waar in de ene regio een GGZ-specialist in de meldkamer zit, rijdt in de andere regio de GGZ-hulpverlener mee naar de alarmmelding. 

Lees meer over

Gezondheid en zorg Verwarde mensen
Verkenning Research Opnames Uitzending

579 tips

ontvangen

Ervaringsdeskundigen

gezocht

Gezondheid en zorg / Verwarde mensen

Help mee met dit onderzoek!

Hoe is de acute zorg voor verwarde mensen nu geregeld en welke rol speelt de politie? Wat is er verbeterd? Waar zitten nog de moeilijkheden en dilemma’s? Tip ons hier.
Deel jouw ervaring

Teun van de Keuken

Presentator televisie

Deel jouw ervaring

Dit artikel is geschreven door:

Miranda Grit Verslaggever

Vanaf de eerste uitzending van De Monitor is Miranda Grit als verslaggever betrokken bij het maken van de journalistieke verhalen waarin tips van mensen centraal staan. ‘Door het directe contact met betrokken kijkers word ik op bijzondere onderzoeksideeën gebracht waarvan ik weet; dit leeft in de samenleving. Het is bijzonder om te zien hoe er gereageerd wordt via Facebook en Twitter op de reportages die ik publiceer. Soms word ik gecorrigeerd, andere keren gecomplimenteerd. Maar elke reactie beschouw ik als waardevol om zo samen onze maatschappij nog net een beetje mooier te maken.’

Lees verder
@mirandagrit

Deel dit artikel

Meer artikelen in dit onderzoek

Toon meer

Meer weten?

Sinds de bezuinigingen op de geestelijke gezondheidszorg neemt het aantal incidenten met verwarde mensen toe. Ruim 75.000 meldingen kwamen er in 2016 bij de politie binnen, een stijging van 14% ten...
Alles over dit onderzoek