Algemeen / Woonproblemen

‘De huisjes op ons vakantiepark zijn de smeerolie van de woningmarkt’

woensdag 07 maart 2018 Leestijd: 6 min.

Cor Wajer, eigenaar van vakantiepark 'De Vuurkuil' / Stephanie Sint Nicolaas

Stephanie Sint Nicolaas

Redacteur

woensdag 07 maart 2018 Leestijd: 6 min.

‘Ik denk dat we gemiddeld om de dag een telefoontje krijgen van iemand die een woning zoekt. Net gescheiden mensen. Jonge mensen die het zat zijn om nog jaren bij pa en ma te blijven wonen, maar geen sociale huurwoning kunnen krijgen.’ Vakantieparkeigenaar Cor Wajer van ‘De Vuurkuil’ in Hulshorst wil graag een aantal huisjes op zijn park kunnen verhuren voor ‘niet-recreatief’ gebruik. Maar de gemeente wil dat niet en blijft handhaven op langdurige oftewel 'permanente' bewoning op vakantieparken. Wat zijn de voors en tegens van beide partijen?

Nunspeet: een groene gemeente op de Noord-Veluwe. Bos, heide, het Veluwemeer: qua natuurschoon heeft deze omgeving toeristen heel wat te bieden. En dat verklaart waarschijnlijk ook wel het grote aantal vakantiewoningen in de gemeente: op elke vijf inwoners staat er één vakantiewoning. Toerisme is een belangrijke inkomstenbron voor lokale ondernemers en Nunspeet afficheert zich graag als gemeente waar naar hartenlust gerecreëerd kan worden. We krijgen een tip vanuit deze groene gemeente, van een vakantieparkondernemer die zijn huisjes niet alleen recreatief verhuurt en daarom op zijn vingers is getikt. Hoe zit dat?

Boete van tienduizend euro
Vlakbij station Nunspeet ligt bungalowpark Stolpenheim. Je treft hier geen zwembaden of tennisbanen aan: het is qua grootte een bescheiden park met twaalf bungalows. Cornel Weerheim is de eigenaar van dit park. Hij neemt contact met ons op na onze vorige uitzending over Huurdersproblemen. Daarin vertelt hij dat hij niet alleen woningen verhuurt voor recreatief gebruik, maar ook aan mensen die ‘noodgedwongen’ een bungalow bij hem willen huren ‘omdat er te weinig huurwoningen zijn’. Maar daarvoor is Weerheim nu op zijn vingers getikt door de gemeente. Hij moet een boete van 10.000 euro betalen. Hoe zit dat?

Besluit van minister Dekker in 2003
Om dit te begrijpen moeten we eerst even terug in de tijd, naar 2003. Ook toen werd er door gemeenten al geworsteld met de vraag: staan we permanente bewoning van vakantiehuisjes toe, of juist niet? Toenmalig minister Sybilla Dekker van Volkshuisvesting (VROM) vond dat er duidelijkheid moest komen en legde de bal bij de gemeenten. Die mochten zelf beslissen of ze het verbod op permanente bewoning in stand zouden houden, of voor legalisering kozen. En daardoor zie je anno 2018 grote verschillen tussen gemeenten. Waar de één permanente bewoning op parken toestaat, doet de volgende gemeente dat niet: daar krijg je met handhaving te maken als je tegen de regels in tóch permanent verblijft in een vakantiewoning.

Kerstboompje voor het raam
En dat is precies waar ondernemer Weerheim nu tegenaan loopt. Bij een controle van de gemeente op zijn park bleek vorig jaar dat er een huurder langdurig in één van zijn woningen verbleef. Omdat de gemeente Nunspeet alleen recreatieve bewoning van vakantiehuisjes toestaat, moest Weerheim ‘de onrechtmatige bewoning van het recreatieverblijf beëindigen en beëindigd houden.’
De huurder verdwijnt uit het huisje. Maar dan krijgt Weerheim in februari een nieuwe brief van de gemeente. De dwangsom wordt ingevorderd omdat na controle op het vakantiepark is gebleken dat in de periode van 14 november tot en met 12 december 2017 opnieuw een huurder ‘onrechtmatig de woning bewoond heeft.’
In haar controlerapport schrijft de gemeente het volgende over de situatie die werd aangetroffen: ‘Object geeft bewoonde indruk. Gezin is in afwachting van nieuwe woning. Ze huren het voor vier maanden en zijn zoekende naar een nieuwe woning.’ Op de foto’s die de handhaver gemaakt heeft, zien we een klein kerstboompje voor de ramen staan: blijkbaar is dat voor de gemeente een indicatie van permanente bewoning.

Geen ‘permanente’ bewoning
Waarom heeft Weerheim de woning opnieuw verhuurd voor niet-recreatief gebruik terwijl hij wist dat dat van de gemeente helemaal niet mag? ‘Dit gezin had met spoed een woning nodig. De wachttijden voor sociale huurwoningen in de gemeente zijn 8 à 9 jaar, dus dat was geen optie. Er was voor deze huurders een duidelijk eindpunt in zicht: ik zou de woning maximaal tot februari aan hen kunnen verhuren, want dan zou het vakantieseizoen weer starten en zouden ze moeten plaatsmaken voor recreatieve gebruikers. Dus ‘permanent’ was deze bewoning in mijn ogen helemaal niet. Deze mensen waren in nood, ik had een woning vrij, dus dit leek me een goede oplossing. Maar ze moesten weg en het laatste wat ik heb gehoord, is dat ze nu met hun kinderen weer bij hun ouders wonen. In mijn ogen verzaakt de gemeente haar zorgplicht, want zíj zorgen niet voor een woning voor deze mensen. Ik kan dat wel bieden, maar krijg dan wel een fikse boete op de deurmat.’ Cor verwijst ook naar een recente Telegraaf-column van ondernemer Annemarie van Gaal. Als er een enorme woningnood is, en we hebben zoveel huisjes op vakantieparken beschikbaar, waarom zou je die dan niet als oplossing gebruiken voor de woningnood?

‘Gemeente heeft in verleden zelf doorgestuurd’
Er zijn in de gemeente meer ondernemers die te maken krijgen met handhaving vanuit de gemeente. Cor Wajer runt samen met zijn vader – die óók Cor heet - vakantiepark De Vuurkuil in Hulshorst (gemeente Nunspeet). Op De Vuurkuil bestaan recreatieve bewoning en langdurige bewoning al jaren naast elkaar. Cor Wajer senior vertelt: ‘In het verleden was het zo dat als woningzoekenden zich bij de gemeente meldden, ze naar ons vakantiepark doorverwezen. Dat – gecombineerd met een teruglopend aantal vakantiegangers – heeft ons doen besluiten om in de loop van de jaren een aantal huisjes te bouwen dat langdurig bewoond wordt door huurders.’

‘Deze mensen moeten toch ook ergens wonen?’
Ook hier stellen we de vraag: hoe kan het dat je als ondernemer woningen verhuurt aan mensen voor niet-recreatief gebruik, terwijl je weet dat dat in strijd is met de regels? ‘Ten eerste kunnen wij als park niet overleven zonder een deel permanente bewoning. We halen niet genoeg inkomsten puur en alleen uit de recreatie. En juist voor de toekomst van de toeristische sector lijkt het mij belangrijk als ons park wel kan blijven bestaan. Ten tweede: Je merkt dat de huisjes die wij verhuren een duidelijke maatschappelijke functie hebben. Ze zijn de smeerolie van de woningmarkt. Het gaat om mensen met een acute woonvraag, en die moeten toch ergens kunnen wonen? Huurders zitten hier niet voor eeuwig of ‘permanent’, zoals de gemeente dat noemt, maar wonen hier tijdelijk om hun leven weer op orde te krijgen. We zien veel doorstroom. Want uiteindelijk willen de meeste mensen graag een huis kopen en niet hun hele leven op een park wonen.’ Cor Wajer heeft het gevoel dat eerlijkheid wordt bestraft door het handhavingsbeleid. ‘Wij zeggen tegen onze huurders dat ze zich bij de gemeente moeten inschrijven als ze hier permanent wonen. Volgens de regels. Maar het kromme is dat áls ze zich dan inschrijven bij de gemeente, ze meteen te horen krijgen dat het niet de bedoeling is dat ze permanent op ons park wonen en ze daarom gaan handhaven.’ Dat hebben we in ons onderzoek eerder gezien: ook onze tipgever Erna, die op park De Oude Boomgaard woont, vertelde al dat jezelf inschrijven bij de gemeente handhaving tot gevolg heeft. 

lees ook: ‘Beeldvorming over criminaliteit op vakantiepark is opgeklopt’ vrijdag 02 maart

We benaderen de gemeente
Dat de gemeente handhaaft als de regels rondom permanente bewoning worden overtreden, lijkt ons in zekere zin logisch. De gemeente is klip en klaar over het beleid. En als je niet handhaaft, hoe kun je dan zorgen dat huurders en ondernemers zich aan de regels houden? Maar er zijn twee belangrijke vragen over het beleid die we hebben naar aanleiding van de verhalen van de ondernemers uit Nunspeet. Is het volgens de gemeente echt zo dat permanente bewoning niet ten goede komt aan vakantieparken en waarom dan? En: is het gerechtvaardigd om op permanente bewoning te handhaven als je moet constateren dat er al jaren een gebrek aan betaalbare huurwoningen is?

Pauzewoningen als oplossing voor woningnood
We leggen die vragen voor aan de verantwoordelijk wethouder Jaap Groothuis. Hij is duidelijk in zijn antwoord. ‘Is handhaving verdedigbaar gezien de krapte op de woningmarkt? Ik vind van wel. Maar dan moet je wel gelijktijdig werken aan realisering van voldoende woningen voor de diverse doelgroepen, en dat doen we in onze gemeente.’ De wethouder schrijft dat er in de nieuwe wijk Molenbeek, in Elspeet en in Hulshorst ‘volop wordt gebouwd.’ Daarnaast heeft het college van B&W nét besloten om zogenaamde ‘pauzewoningen’ te gaan toestaan, laat Groothuis weten. ‘Dat zijn ‘laagdrempelige en snel beschikbare woonruimtes voor mensen met een acute woonvraag. Het gaat dan om situaties als mensen in een scheiding, gezinnen met jonge kinderen en mensen met psychische, sociale, medische en/of financiële problemen. Een pauzewoning kan een recreatieverblijf op een vakantiepark zijn, een solitaire recreatiewoning, een bestaand (leegstaand) gebouw of nieuwbouw. Men kan daar maximaal één jaar wonen.’
Vader en zoon Wajer zijn met de gemeente in gesprek om te kijken of op hun park ook een paar van zulke pauzewoningen gerealiseerd kunnen worden. Ze vinden het fijn dat er nu een dialoog met de gemeente tot stand is gekomen. Maar ze vragen zich wel af of pauzewoningen voldoende soelaas bieden voor de grote vraag naar woningen. Als we een rondgang langs een aantal politieke partijen in Nunspeet maken, blijkt dat die zorg ook in de politiek leeft. Want waar gaan huurders naartoe als ze na een jaar weer uit de pauzewoning moeten verdwijnen?

Handhaving op parken gaat door
Over de handhaving op permanente bewoning is de wethouder glashelder: ‘Dat doen wij en dat blijven wij doen. Illegale bewoning op vakantieparken zorgt voor verrommeling. Het gaat ten koste van de kwaliteit van het park. Daar zitten vakantiegasten niet op te wachten. Het park wordt dan steeds minder aantrekkelijk voor recreatieve doeleinden, en raakt in een negatieve spiraal. Daarom is onze lijn dat vakantieparken conform de vastgestelde bestemming gebruikt moeten worden.’

Oproep
Is het inderdaad zo dat vakantieparken verloederen en verrommelen als permanente bewoning de overhand krijgt? We gaan verder met ons onderzoek naar Huurdersproblemen op vakantieparken en campings. Woon jij op zo’n park en wil je ons je verhaal vertellen? Stuur ons dan je tip!

Verkenning Research Opnames Uitzending

Woonproblemen

Uitzending

Tipgever Jenny laat ons weten dat ze na een scheiding niet aan een betaalbare huurwoning kan komen. Daarom hopt ze met haar twee kinderen van de ene naar de andere huurwoning. Is er een oplossing voor mensen zoals Jenny?

Deel jouw ervaring 104 andere artikelen in onderzoek

1012 tips

ontvangen

Ervaringsdeskundigen

gezocht

Dit artikel is geschreven door:

Stephanie Sint Nicolaas Redacteur

Stephanie Sint Nicolaas voltooide na een bachelorstudie geschiedenis een master Journalistiek en Nieuwe Media. Ze werkte voor zowel radio (Radio 1) als voor verschillende journalistieke televisieprogramma's (Knevel en van den Brink, Rondom 10, Debat op 2, Altijd Wat). In haar vrije tijd fotografeert ze graag en net als in haar redactiewerk is het doel om bijzondere verhalen van mensen in beeld te brengen. Voor De Monitor deed ze research, en filmt en monteert ze nu video's voor social media.

Lees verder
@stephsint

Deel dit artikel

Meer artikelen in dit onderzoek

Toon meer

Meer weten?

Steeds meer mensen hebben moeite met het vinden van een betaalbare huurwoning. 
Alles over dit onderzoek